New Indian-Chennai News + more

Members Login
    Remember Me  


Status: Offline
Posts: 24624


MANU IN TAMIL VEDA TIRUKKURAL: Rev GU Pope and Father Beschi compare -1 ( Post No.4459)

Written by London Swaminathan 


Date: 4 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  21-07



Post No. 4459

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.


Rev. G U Pope, a Tamil scholar and Christian preacher published The Sacred Kural of Tiruvalluva Nayanar in 1886 with his English translation. Throughout the book he had used his predecessors’ views. He had used Italian Jesuit priest Constantine Joseph Beschi’s Latin translation of Tirukkural, the Tamil Veda and also the translation of Ellis. They have compared some of the Kural couplets with the Manu Smrti, also known as Manava Dharma Shastra.

I will give their list below:



Role of a King

Valluvar says in his Kural Couplets,

The world clings to the feet of the great leader who wields his sceptre with love for his subjects (Kural 544)

The leader saves his subjects from enemies and flawlessly punishes wrong doers (549)

The judge gives capital punishment to wicked killers like removing weeds from a flourishing field (550)



Manu says in the Seventh Chapter,

  1. Let him be ever ready to strike, his prowess constantly displayed, and his secrets constantly concealed, and let him constantly explore the weaknesses of his foe.
  2. Of him who is always ready to strike, the whole world stands in awe; let him therefore make all creatures subject to himself even by the employment of force.
  3. Having fully considered the purpose, (his) power, and the place and the time, he assumes by turns many (different) shapes for the complete attainment of justice.
  4. The (man), who in his exceeding folly hates him, will doubtlessly perish; for the king quickly makes up his mind to destroy such (a man).


Oppression of a Tyrant

Valluvar says in his Kural Couplets,

The leader who does not injure and adopt proper measures each day – his kingdom will perish day by day (Kural 553)


Let them that want their greatness to continue begin with sternness and punish within measure (562).


Manu says in the Seventh Chapter,

  1. Having fully considered the time and the place (of the offence), the strength and the knowledge (of the offender), let him justly inflict that (punishment) on men who act unjustly.


  1. Let the king, having carefully considered (each) affair, be both sharp and gentle; for a king who is both sharp and gentle is highly respected.




Valluvar says,

Kural Couplets 581-590

The reports given by one spy must be tested and verified through another spy (Kural 588)

The spies must be sent one by one, apart; if three spies agree, the information shall be confirmed (589)

Able spies watch keenly the officers, kinsmen and the enemies and all for information (584)


Manu says in the Seventh Chapter

  1. Let that (man) always personally visit by turns all those (other officials); let him properly explore their behaviour in their districts through spies (appointed to) each.
  2. For the servants of the king, who are appointed to protect (the people), generally become knaves who seize the property of others; let him protect his subjects against such (men).
  3. On the whole eightfold business and the five classes (of spies), on the goodwill or enmity and the conduct of the circle (of neighbours he must) carefully (reflect).

xxxxxxxx Subham xxxxxxxxxxxxx







Written by London Swaminathan 


Date: 16 NOVEMBER 2017


Time uploaded in London- 21-09



Post No. 4402

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.




Manu said that if anyone can recite the Rig Veda, even if he destroys the three worlds, he incurs no sin!

Buddha said that even if a Brahmin killed a king, his father and mother, he incurs no sin! It may look strange. But one must read between the lines.


What is the message they want to give us?

A true Brahmin who has mastered Rig veda can’t think of anything like hurting anyone; leave alone destroying the three worlds.

A true Brahmin, according to Buddha, is equal to a saint, i.e. one with saintly virtues. So, he can’t think of hurting anyone.


Tamil poet Tiru Valluvar also said that “A Brahmin is kind to all creatures” (Kural 30)



“A Brahmin by retaining Rig Veda (RV) in his memory incurs no guilt, though he should destroy the three worlds”– 11-261


Manu on the Veda

“The Veda is the eternal eye of the ancestors, gods and humans; the teachings of the Veda are impossible to master and impossible to measure; this is an established fact”–Manu 12-94

The same verse is translated by Monier Williams as follows:-

“The Veda is of patriarchs and men

And even of gods, a very eye eternal

Giving unerring light; it is beyond

All finite faculties, nor can be proved

By force of human argument—this is

A positive conclusion”–  Manu 12-94



Buddha Says:–


“And a saint, a Brahmin, is pure from past sins; even if he had killed his father and mother, had murdered two noble kings, and had ravaged a whole kingdom and its people”

–Buddha in Dhammapada, Sloka 294


Because he has put away evil, he is called a Brahmin; because he lives in peace, he is called a ‘samana’; because he leaves all sins behind, he is called a ‘Pabbajita’, a pilgrim.

–Buddha in Dhammapada, Sloka 388

Ons should never hurt a Brahmin; and a Brahmin should never return evil for evil

–Buddha in Dhammapada, Sloka 389


It is important that we should never quote anything out of context; more important is that we should understand the meaning behind the words.

Foreigners who quoted Vedic hymns always used them out of context and took literary meaning. So we must be careful when we read anything written by foreign and non-Hindu hands.

–Subham, Subham-



Status: Offline
Posts: 24624

Manu in Tirukkural: More Couplets Compared by Rev.G U Pope (Post No.4467)


Manu in Tirukkural: More Couplets Compared by Rev.G U Pope (Post No.4467)

Compiled by London Swaminathan 


Date: 7 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  8–33 am



Post No. 4467

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.



I have given below the links for the first two articles in this series: Comparison of Manu Smrti with Tamil Veda Tirukkural by Rev G U Pope (Christian Priest and Tamil Scholar of the last century)


There are more couplets given below:



1.Offending Kings and Saints


Tiru Valluvar in the Tamil Veda Tirukkural says

If those of rigorous penance become enraged, even Indra will crash from power and position –(Kural 899)

(Nahusan- Agastya episode mentioned by both valluvar and Manu)

Should they who stand as high as the hills look with disfavour, even men of firm standing in the world perish with all their race (Kural 898)


Manu in his Manava Dharma Shastra says


7-39. Let him, though he may already be modest, constantly learn modesty from them; for a king who is modest never perishes.

7-40. Through a want of modesty many kings have perished, together with their belongings; through modesty even hermits in the forest have gained kingdoms.

7-41. Through a want of humility Vena perished, likewise king Nahusha, Sudas, the son of Pigavana, Sumukha, and Nemi.



Tiruvalluvar has done 10 couplets on the evils of Gambling

Gambling ruins a man’s fortune, makes him resort to falsehood, deprives him of grace and lands him misery (Kural 938)


Manu says,

2-179. From gambling, idle disputes, backbiting, and lying, from looking at and touching women, and from hurting others.( these come under the list of whan man should avoid)

Tamil poetess Avvaiyar says ‘Suuthum vaathum vedhanai seyyum’ (Gaming and Disputation bring distress)







Valluvar says,

The right minister judges the right means, season and method of action for a rare adventure (Kural 631)

The ideal minister is learned, manly,firm, resolute and zealous in guarding people’s welfare (Kural 632)

The able minister cherishes friends, disunites foes, and reunites those who had parted (633)

The minister comprehends a plan, reflects, selects the best method and gives one assuring fact (634)

Manu says

7-58. But with the most distinguished among them all, a learned Brahmana, let the king deliberate on the most important affairs which relate to the six measures of royal policy.- Manu 7-58






Tiru Valluvar defines a good country in ten couplets (731-740)


That is a country which is desired for its great wealth and which yields rich produce free from blights (Kural 732)


That is a country which is free from starvation , from incurable diseases, and from enemies that are dangerous (734)


Five are the ornaments of a country: blooming health, wealth, rich yields, happiness, defensive forces (738)


7-69. Let him settle in a country which is open and has a dry climate, where grain is abundant, which is chiefly (inhabited) by cultured people, not subject to epidemic diseases (or similar troubles), and pleasant, where the vassals are obedient and his own (people easily) find their livelihood Manu 7-69




Tiru Valluvar says,

Even to the powerful, a fortress is of value; it is of value even to them that want to defend themselves in fear (Kural 741)

A good fort has crystal fountains, sandy plains,  a hill and a shade of thick woods. These make it impregnable (742)

Military science says that an unconquerable fort must be high, broad, strong and impregnable (743)

A fort must be so strong that foes cannot storm it. It must stock food and it must suit the garrison (745)

Valluvar adds six more couplets under this topic.



Manu says in the Seventh chapter of Manu Smrti

7-70. Let him build (there) a town, making for his safety a fortress, protected by a desert, or a fortress built of (stone and) earth, or one protected by water or trees, or one (formed by an encampment of armed) men or a hill-fort.

  1. Let him make every effort to secure a hill-fort, for amongst all those (fortresses mentioned) a hill-fort is distinguished by many superior qualities.
  2. The first three of those (various kinds of fortresses) are inhabited by wild beasts, animals living in holes and aquatic animals, the last three by monkeys, men, and gods respectively.
  3. As enemies do not hurt these (beings, when they are) sheltered by (their) fortresses, even so foes (can) not injure a king who has taken refuge in his fort.
  4. One bowman, placed on a rampart, is a match in battle for one hundred (foes), one hundred for ten thousand; hence it is prescribed (in the Sastras that a king will possess) a fortress.
  5. Let that (fort) be well supplied with weapons, money, grain and beasts of burden, with Brahmanas, with artisans, with engines, with fodder, and with water.
  6. Let him cause to be built for himself, in the centre of it, a spacious palace, (well) protected, habitable in every season, resplendent (with whitewash), supplied with water and trees.

Dr G U Pope compared this description with the fort of Shivaji Mharaj.



G U Pope has even noticed the word Bhagavan (god) occurred in the very first couplet of Tiru Valluvar and the first six slokas of Manu!

More articles on Manu and Tirukkural

MARRIAGE – TWO OPPOSSING TAMIL VIEWS (Post No.4462) | Tamil ……/marriage-two-oppossing-tamil-views-&#8230



Status: Offline
Posts: 24624

Valluvar and Manu agree on Violence, Non-Violence, Leadership and Householder (Post No.4477)


Valluvar and Manu agree on Violence, Non-Violence, Leadership and Householder (Post No.4477)

WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 10 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  15-13



Post No. 4477

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.



Rev. G U Pope in the Sacred Kural of Tiruvalluva Nayanar compared the Tirukkural with Manu and Bhagavad Gita; he gave it in the appendix of his book published in 1886. This is another article in the series.



Tiru Valluvar says,

He is the true householder who helps the three orders of the virtuous (Brahmachari, Vanaprastan, Sanyasin) in their home life is the fruit of love begotten by a harmonious, right path of life.- (Kural 41)


Manu says,

“3.78. Because men of the three (other) orders are daily supported by the householder with (gifts of) sacred knowledge and food, therefore (the order of) householders is the most excellent order (Manu).”


Valluvar says,

The true house-holder gives succour to the forsaken, the poor and the departed (Kural 42)

The paramount duty of a house-holder is to cherish daily the manes, the gods, his guests, his relations and himself (43)

If a man acquires wealth by fair means and is charitable to whom charity is due his progeny will never become extinct (44)


Manu says,

3-71. He who neglects not these five great sacrifices, while he is able (to perform them), is not tainted by the sins (committed) in the five places of slaughter, though he constantly lives in the (order of) house (-holders).

3-72. But he who does not feed these five, the gods, his guests, those whom he is bound to maintain, the manes, and himself, lives not, though he breathes.

3-117. Having honoured the gods, the sages, men, the manes, and the guardian deities of the house, the householder shall eat afterwards what remains.

3-118. He who prepares food for himself (alone), eats nothing but sin; for it is ordained that the food which remains after (the performance of) the sacrifices shall be the meal of virtuous men.



Ahimsa (non-killing)  chapter 33 of Tirukkural

Tiru Valluvar deals with Killing animals in the chapter Ten. He says,

Non-killing is a matchless virtue according to teachers of ethics. Truthfulness ranks as second in merit to non-killing (Kural 323)

Killing leads to all other sinful acts. Therefore non-killing is the highest virtue (321)


 Manu says on Ahimsa

5-43. A twice-born man of virtuous disposition, whether he dwells in (his own) house, with a teacher, or in the forest, must never, even in times of distress, cause an injury (to any creature) which is not sanctioned by the Veda.

10-63. Abstention from injuring (creatures), veracity, abstention from unlawfully appropriating (the goods of others), purity, and control of the organs, Manu has declared to be the summary of the law for the four castes.




Valluvar says,

He is a lion among leaders who has these six: an army, subjects, wealth, ministers, allies, fortification (Kural 381)

Courage, wisdom, liberality and zeal – these four qualities form royal features (382)

The three things alertness, learning and bravery should never be wanting in the ruler of a country (383)

A noble leader must be brave, virtuous, adventurous and free from vices and injustice (Kural 384)

An able leader makes and and earns wealth; guards and apportions it for people’s good (385)

Death Sentence:

The judge gives capital punishment to wicked killers like removing weeds from a flourishing field (Kural 550)


Manu says,

7-20. If the king did not, without tiring, inflict punishment on those worthy to be punished, the stronger would roast the weaker, like fish on a spit;

7-99. Let him strive to gain what he has not yet gained; what he has gained let him carefully preserve; let him augment what he preserves, and what he has augmented let him bestow on worthy men.

7-100. Let him know that these are the four means for securing the aims of human (existence); let him, without ever tiring, properly employ them.

7-101. What he has not (yet) gained, let him seek (to gain) by (his) army; what he has gained, let him protect by careful attention; what he has protected, let him augment by (various modes of) increasing it; and what he has augmented, let him liberally bestow (on worthy men).

7-102. Let him be ever ready to strike, his prowess constantly displayed, and his secrets constantly concealed, and let him constantly explore the weaknesses of his foe.

7-103. Of him who is always ready to strike, the whole world stands in awe; let him therefore make all creatures subject to himself even by the employment of force.

Manu says in the Third Chapter,





Marriage Types in Manu and Tolkappiam

Manu says,

3-20. Now listen to (the) brief (description of) the following eight marriage-rites used by the four castes (varna) which partly secure benefits and partly produce evil both in this life and after death.

3-21. (They are) the rite of Brahman (Brahma), that of the gods (Daiva), that of the Rishis (Arsha), that of Pragapati (Pragapatya), that of the Asuras (Asura), that of the Gandharvas (Gandharva), that of the Rhashasas (Rakshasa), and that of the Pisakas (Paisaka).

3-32. The voluntary union of a maiden and her lover one must know (to be) the Gandharva rite, which springs from desire and has sexual intercourse for its purpose.

Oldest book Tolkappiam (Porul Adikaram ) refered to the eight types of marriages.

Oldest Tamil book Tolkappiyam refers to eight types of marriages which is already said by Manu and other Hindu law books/smrtis. Most famous Tamil commentator Nachinarkiniyar explained them in detail.


More articles on Manu and Tirukkural

MARRIAGE – TWO OPPOSSING TAMIL VIEWS (Post No.4462) | Tamil ……/marriage-two-oppossing-tamil-views-…


9 hours ago – Post No4462. Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. (Tamil Joke: Husband:While I read my love … Dr G U Pope compared couplet 41 with Manu’s 3-78 and showed Naladiyar, the poems of Jains were opposed to marriage.


Tamil Literature | Tamil and Vedas




Status: Offline
Posts: 24624

ABOUT SIN: from Tamil and Sanskrit Literature! (Post No.3653)


Picture of Hell with sinners


Compiled by London swaminathan

Date: 20 FEBRUARY 2017

Time uploaded in London:- 11-05 am

Post No. 3653

Pictures are taken from various sources; thanks.



A sin committed does not, like a cow, bear fruit soon; one sees it sons and grandsons, it not in oneself; a sin necessarily bears consequences like a heavy (indigestible) meal in the belly –Mahabharata 1-75-2

naa dharmas carito raajan sadyah phalati gaur iva

putresu vaa naptrsu vaa n aced aatmani pasyati

phalaty eva dhruvam paapam gurubhuktam ivo dare

-Mbh 1-75-2


Tamil Veda Tirukkural on Sin


There may be forgiveness for any sin but not for ingratitude (Tirukkural 110)


For those who harmed the cows, who did abortions, who harmed Brahmins, there is atonement; but for those who have been ungrateful, there is no atonement- Alathur Kizar in Purnanauru verse 34


Harming Brahmins is a sin: Puram34, 43



Deeds forbidden by the wise – who dare to do them? –even if they succeed, suffer grief and troubles (Tirukkural 658)


Though he sees his mother starving, let him not do those actions which are condemned by the wise (Tirukkural 656)


Never do a wrong for which you repent afterwards. Once done repeat it not (Tirukkural 655)


All profits, that make others weep, depart with tears. Even if lost, blessings flow from good deeds(Tirukkural 659)


Even in adversity, men gifted with an unfaltering vision, never do actions that are disgraceful (Tirukkural 654)


Picture 2 of Hell


Manu on Sins


Five Great Sins/ Pancha mahaapaataka


Killing of Brahmana- Brahmahatya

Consuming liquor- suraapaanam

Stealing- Steyam

Misbehaving with teacher’s wife- Gurvanga naagamah

Having association with the above – Samsargi


Brahmahatyaa suraapaanamsteyam gurvanganaagamah

Mahanti paatakaanyaahustasamsargi cha panchamah

–Manu smrti 11-54


If one mainly practises virtue [punya] and to a lesser extent vice [påpa], one obtains bliss in a heavenly realm, clothed with those very elements. 12:20.


But if one primarily practices vice and less virtue, one suffers, deserted by the elements, the torments inflicted by Yama. Having endured those torments of Yama, one again enters, free from taint, those very five elements, each in due proportion. 12:21-22.


He who has committed an offence and has repented, is freed from that offence, but he is purified only by [the resolution of] ceasing [to sin and thinking] ‘I will do so no more.’11:231.


He who, having either unintentionally or intentionally committed a reprehensible deed, desires to be freed from [the blame of it, must not commit it a second time. 11:233.


Having thus considered in his mind what results will arise from his deeds after death, one should always be good in thoughts, speech, and actions. 11:232.


The penances for transgressions [made public] have been thus declared according to the law; learn next the penances for secret [transgressions]. 11:248.


Sixteen suppressions of the breath [Prå±åyama] accompanied by [the recitation of] the Vyåhritis and of the syllable Om, purify, if they are repeated daily, after a month even the murderer of a learned priest. 11:249.


Even a drinker of [the spirituous liquor called] Sura becomes pure, if he mutters the hymn [seen] by Kutsa, ‘Removing by thy splendour our guilt, O Agni,’ &c., [that seen] by Vasishtha, ‘With their hymns the Vasishthas woke the Dawn,’ &c., the Mahitra [hymn] and [the verses called] Suddhavatis. 11:250.


Even he who has stolen gold, instantly becomes free from guilt, if he once mutters [the hymn beginning with the words] ‘The middlemost brother of this beautiful, ancient Hotri-priest’ and the Sivasaºkalpa sûkta. 11:251.


But if one fasts for three days, bathing thrice a day, and reciting [while standing in water] the Aghamarshana sûkta (Rig Veda10-190), is [likewise] freed from all offences causing loss of caste. 11:260. 5



Picture of Punyaloka/Heaven

Sin in Bhagavad Gita


What pleasure can be ours, O Krishna, after we have slain the sons of Dhritarashtra? Only SIN will accrue to us if we kill these malignant.

Alas, what a great SIN have resolved to commit in striving to slay our own people through our greed for the pleasures of the kingdom.1-36, 45


But if thou doest not this lawful battle, then thou wilt fail thy duty and glory and will incur SIN.

Treating alike pleasure and pain,gain and loss, victory and defeat, then get ready for battle. Thus thou shall not incur SIN. 2-33, 38

But by what is a man impelled to commit sin, as if by force, even against his will, O Krishna? 3-36

The All pervading Spirit does not take on the SIN or the merit of any. Wisdom is enveloped by ignorance; thereby creatures are bewildered. 5-15

But those men of virtuous deeds in whom SIN has come to an end, freed from the delusion of dulaities, worship Me steadfast in their vows. 7-28

The gateway of this hell leading to the ruin of the soul is threefold, lust, anger and greed. Therefore, these three one should abandon 16-21



Man is never punished FOR his sins but BY his sins. To dissipate our energies through the sense organs is the vulgar hobby of the thoughtless mortal.

–Swami Chinmayananda

Sin and mercury are hard to digest- Ramakrishna Paramahamsa




Five Karma Candaalaah


Five lowest category of people are:

Atheist – naastikah

Wicked -pisunah

Ungrateful- krtaghnah

Sinner- dirgha dosakah

By birth- janmatah

Naastikah pisunashchaiva krtaghno diirghadosakah

Chatwaarah karmachandaalaa janmataschaapi panchamah




Status: Offline
Posts: 24624

Manu’s Beautiful Definition of Dharma!(Post No. 3564)


Written by London swaminathan


Date: 21 January 2017


Time uploaded in London:- 15-48


Post No.3564



Pictures are taken from different sources; thanks.







What are the sources of Dharma?

Veda- Four Vedas

Smrti – Law Books

Sadaacaara – Good Conduct

Priyamaatmanah – What is pleasing to mind

vedah smrtih sadaacaarah sasya ca priyamaatmanah

etat caturvidham praahuh sakshaaddharmasya lakshanam

–Manu Smrtih 2-12


Manu, the first law giver in the world has defined righteousness. As always believed Vedas and Smrtis (law books) are the source of Dharma. It is very difficult to translate the word ‘Dharma’ in English. But Tamils succeeded in Tamilizing that Sanskrit word as ARAM (Dharam in Hindi). The most interesting point of this definition is WHAT IS PLEASING TO MIND!


Does it mean that anyone can do anything that which pleases one’s mind? No. It must be a good conduct. Why did he add this after giving three sources? That is because Dharma also changes according to time, location and the circumstances. So, when one in doubt he does what pleases his mind  without violating the other three factors i.e. Vedas, Smrtis (law books) and accepted good conduct. I will give you one example.


Brahmin priests get enormous number of Dhotis (Veshti) in a year by performing various rituals. But they don’t get enough money to pay for their house rent, bills and travel etc. When they met Kanchi Paramacharya, he suggested that if there are too many dhotis involved in a ceremony, they can get money with a small thread representing Vesti/dhoti.


So, when someone is in doubt about following certain rules, one can always consult the saints or elders living at that time. Sri Sathya Sai Baba made Gayatri a universal mantra, available to everyone. He did not insist initiation or caste or sacred thread to recite Gayatri, the most powerful mantra in the three Vedas. This is applicable to Baba devotees, because they have already fallen in a divine, religious grew. So, nothing could go wrong if they are in the grew.


In the very first verse of the Second Chapter of Manu Smrti, Manu says, “Learn Dharma that is constantly followed and assented to in the heart by learned men, good men who have neither HATRED or PASSION – Manu 2-1


Narada Smrti says that the Four Feet of Dharma are

Jnaanam – Knowledge

Dhyaanam – Contemplation of Inner Self

Sama – Control of Mind

Dama- Control of Sense Organs


catushpaadaa hi dharmasya jnaanam dhyaanam samo damah

–Narada smrtih 1-8


Valluvar’s Definition


“That which should be done is virtue;

That which should be avoided is vice

–Tiruk Kural 4-40


Tiruvalluvar, author of the Tamil Veda, Tirukkural, also defines Dharma in ten couplets.

He says, “What brings more glory to man than righteousness? It gives prosperity (on earth) and also happiness (in heaven)- Kural 41


Do good deeds unceasingly, as far as you are able, by thought word and deed 43

Do the deeds of charity now without postponing them to your old age; for they will be unfailing help to you in the hour of death- 46


Buddha on Righteousness!


Gautama Buddha explains Dharma (righteousness) in 17 couplets in Dhammapada (Path of Dharma). He said nothing new. All are already in the Gita and Upanishads.

“A man is not great because he is a warrior and kills other men; but because he hurts not any living being, he in truth is called a great man” (269)

“A man is not on the path of Dharma if he settles matters in a violent haste (256)

“He in whom three sins (envy, greed and deceit) are uprooted and who is wise and has love, he is in truth a man of honour”(263)


Is short, everything said by Buddha is already in Mahabharata.


Long Live Dharma!



Status: Offline
Posts: 24624





Written by London Swaminathan 


Date: 18 JANUARY 2018


Time uploaded in London  6-18 am




Post No. 4631

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.







Hatred to oneself leads to death;

to another person loss of wealth;

to the king to destruction and

to a Brahmin to the destruction of the family

–Chanakya Niti, chapter 10, sloka 11

aatmadveshaad bhavenmrtyuh paradveshaad dhanakshyah

rajadveshaad bhavennaaso brahmadveshaat kulakshayah


We know that if someone hates oneself, it leads to one’s suicide; if one hates others it leads to conflicts and clashes resulting in destruction of life or property.


The message is any form of hatred creates problems.

Buddha in Buddhist Veda Dhammapada and Tiruvalluvar in Tamil Veda Tirukkural deal with this topic. It shows the importance of the topic.


The opposite of hatred is Love.


Chanakya dealt with hatred in only one couplet/ sloka.


Tamil poet Tiru valLuvar deals with this topic in ten couplets!


Valluvar says,

Out of hatred arise all evils; out of love comes the glory that is called discreteness- Kural 860

“The evil of hatred is the grief of griefs. If it is rooted out, you can enjoy the joy of joys (854)

Nip in the bud the feeling of hostility and you prosper well. FOr one is fast ruined by fomenting hatred – Kural 858


Buddha said,
For hate is not conquered by hate; hate is conquered by love. This is a law eternal (Dhammapada1-5)



Valluvar said,
The best punishment for those who do evil to you, is to shame them by returning good for evil (Kural 314).


Manu hates Hatred!

Manu, the author of the world’s first book on law—Manu Smrti deals with hatred in more places than the Buddha.


In the very beginning he says law book is ‘only for those who are without passion or hatred’!


“Learn the religion that is constantly followed by learned men, good men who have neither passion nor hatred”- Manu 2-1

“If someone speaks wrongly and someone questions wrongly, one of them will die or incur other’s hatred “ 2-11

“By obstructing his sensory powers, destroying passion and hatred, and doing no violence to living beings, he becomes fit for immortality”- 6-60


“The man who is deluded to hate the king will certainly be destroyed, for the king quickly makes up his mind to destroy him” – Manu 7-12


“ A husband should wait for one year for a wife  who hates him; but after a year, he should take away her inheritance and not live with her”- 9-77

“Satva Guna is traditionally regarded as knowledge, Rajo Guna as hatred and passion, Tamo Guna as darkness and ignorance”– Manu 12-26


Duryodhana was an embodiment of hatred and jealousy; Yudhishthira was a symbol of love and righteousness. Duryodhana destroyed himself; Yudhishthira survived! This is a lesson from the Mahabharata.

If you want to live without problems, don’t hate anyone.



Status: Offline
Posts: 24624




Written by London Swaminathan 



Date: 26 MARCH 2018



British Summer Time uploaded in London – 17-07


Post No. 4852

Pictures shown here are taken from various sources; thanks.





He is a true friend who stands by one in disease, in adversity, in famine, in danger from enemies, at the royal gate and at the cremation ground.

Chanakya Niti 1-12

aature vyasane praapte durbikshe satrusankate

raajadwaare smasaane ca yasthishtati  sa bhaandhavah




They are the real sons who are devoted to their father, father is one who brings the offspring, a friend is one who can be trusted, a wife is one who gives happiness.



One should keep away from a friend who harms the mission in one’s absence, but talks sweetly when face to face. He is a jar of poison with milk in its upper portion.



One should not trust a bad friend, nor should repose too much of trust even in good friend lest the friend in a fit of rage were to lay bare all the secrets.




Compare these with the following couplets from Tamil Veda ‘Tirukkural’


Like the hand , that goes to the rescue when a garment slips, stepping into help

when a friend faces adversity, is true friendship – Kural 788


Friendship is not for pleasant laughter alone, but for harsh and ethical advice too

promptly given, when one swerves from the right path- Kural 784


A surface smile on the face is not friendship, genuine affection,

springs from the heart and lights up the face- Kural 786


The true friend keeps one away from the wrong path, and helps him follow the right path,

and also stands by him, if misfortune falls nevertheless – Kural 787


The throne of genuine friendship is found, without doubt, where two allied hearts beat,

under all circumstances, in unison and mutual support- Kural 789


It is wise to acquire and hold on to faultless friendships, and equally good,

to dispense with undependable friendships, even at a price- Kural 800



Status: Offline
Posts: 24624

கீதையின் பாதையில் குறள்



பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் உபதேசித்த பகவத் கீதையின் உண்மைகளை தெய்வப் புலவர் திருக்குறளில் கூறியிருப்பது திருக்குறளின் பல பெருமைகளுள் தலையாய பெருமையாகும்.வாழும் வழிமுறை, அறநெறி ஒழுக்கத்தின் உயர்வு, தன்னுணர்வு, இறையுணர்வு ஆகியவற்றை விளக்கும் திருக்குறளின் பார்வையிலிருந்து, இறைத் தொண்டையும் பக்தியையும் விளக்கியுரைக்கும் ஓர் எளிய முயற்சி


நம்முடன் சேர்ந்து, நமது இதயத்தில் இறைவன் பரமாத்மாவாக இருக்கிறார் என்பதை பகவத் கீதையின் பதிமூன்று, பதினைந்தாவது அத்தியாயங்கள் உறுதி செய்கின்றன.
மலர்மிசை ஏகினான் மாணடி சேர்ந்தார்
நிலமிசை நீடு வாழ்வார்
(திருக்குறள் 3)

“இதயமாகிய தாமரை மலரில் இருப்பவனின் மாட்சிமை பொருந்திய அடிகளைச் சேர்ந்தவர் எல்லா உலகிற்கும் மேலாய வீட்டுலகின்கண் அழிவின்றி வாழ்வார்.”
எல்லா உலகங்களுக்கும் அவற்றிலுள்ள உயிர்களுக்கும் காரணமாகத் திகழும் முழுமுதற் கடவுளாகிய ஆதிபகவன் இதயத்திலிருக்கிறான் என்பதை வள்ளுவர் மூன்றாவது குறளில் உறுதி செய்கின்றார். அந்தர்யாமியாக இருக்கும் இறைவனை “பரமாத்மா” என்று வேத இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. இங்கே “வீடு” என்பது நிலையான அழிவற்ற உலகமாகிய கோலோக விருந்தாவனத்தை குறிக்கிறது.

பகவத் கீதை (13.23) கூறுகிறது:
உபத்ரஷ்டானு மந்தா சபர்தா போக்தா மஹேஷ்வர:
பரமாத்மேதி சாப்யுக்தோதேஹே ’ஸ்மின் புருஷ: பர:

“இந்த உடலில் மற்றொருவரும் இருக்கின்றார், அவர் தெய்வீக அனுபவிப்பாளர். அவரே இறைவன், பரம உரிமையாளர். மேற்பார்வையிட்டு அனுமதி வழங்கு பவரும், பரமாத்மா என்று அறியப்படுபவரும் அவரே.”

ஜடத்தளையில் இருக்கும் ஜீவாத்மா, இவ்வுலக நம்பிக்கைகள், இன்பங்களை விடுத்து பரமாத்மாவிடம் திரும்புவானாகில், அவன் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்க அவர் வழிவகுக்கிறார். இந்த உண்மையை வள்ளுவர் மேலே சொன்ன குறளில் விளக்கியுள்ளார். தனிப்பட்ட ஜீவாத்மா மற்றோர் உடலுக்கு மாற்றமடைவது, அவனுடைய எண்ணம், விருப்பம் மற்றும் செயல்களாலும், பரமாத்மாவின் கருணையாலும் சாத்தியமாகிறது. கீழ்க்காணும் ஸ்லோகம் அதனை உறுதி செய்கின்றது.

கர்மணா தைவ-நேத்ரேணஜந்துர் தேஹோபபத்தயே
ஸ்த்ரியா: ப்ரவிஷ்ட உதரம்பும்ஸோ-ரேத: கணாஷ்ரய:

“தன்னுடைய செயல்களின் விளைவினாலும் முழுமுதற் கடவுளின் பார்வையாலும், ஜீவனானவன் ஒரு தாயின் கருப்பையில் அடைக்கப்பட்டு உடம்பெடுக்கிறான். ஓர் ஆணின் விந்துவின் வாயிலாக ஜீவன் கருப்பையை அடைகிறான்.” 
(ஸ்ரீமத் பாகவதம் 3.31.1)

ஒரு நண்பன் மற்றொரு நண்பனின் விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்வதைப் போல பரமாத்மா அணு ஆத்மாவின் விருப்பங்களை பூர்த்தி செய்கிறார். முண்டக உபநிஷத், ஷ்வேதாஷ்வதர உபநிஷத் போன்ற வேத நூல்கள், ஆத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் ஒரே மரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இரு தோழமைப் பறவைகளுக்கு ஒப்பிடுகின்றன. அப்பறவைகளில் ஒன்று (தனி அணு ஆத்மா) மரத்தின் கனிகளை உண்கிறது, மற்றதோ (பரமாத்மாவான கிருஷ்ணர்) தனது தோழனை வெறுமனே நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. குணத்தில் ஒரே மாதிரியான இவ்விரண்டு பறவைகளில், ஒரு பறவை ஜடவுடல் எனும் மரத்தின் பழங்களால் கவரப்பட்டுள்ளது. மற்ற பறவையோ தனது நண்பனின் செயல்களை வெறுமனே நோக்கிக் கொண்டுள்ளது. கிருஷ்ணர் சாட்சிப் பறவை, ஜீவன் உண்ணும் பறவை. இருவரும் நண்பர்களே என்றபோதிலும் ஒருவர் எஜமானர், மற்றவர் சேவகன். இந்த உறவை அணு ஆத்மா மறந்து விடுவதே, மரம் விட்டு மரம் அல்லது உடல் விட்டு உடல் என்று அவன் தனது நிலையை மாற்றிக்கொள்வதற்கு காரணமாகிறது. ஜீவ பறவை ஜடவுடல் என்னும் மரத்தில் கடினமாகப் போராடிக் கொண்டுள்ளான். எனினும், அறிவுரைகளைப் பெறும் நோக்கத்துடன் தானே முன்வந்து கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்த அர்ஜுனனைப் போல, தொண்டனான ஜீவ பறவை தனக்கு அருகிலுள்ள பறவையை உன்னத ஆன்மீக குருவாக ஏற்கும்போது, உடனடியாக அவன் எல்லாக் கவலைகளிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். முண்டக உபநிஷத் (3.1.2), ஷ்வேதாஷ்வதர உபநிஷத் (4.7) இரண்டுமே இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

தனது நித்திய நண்பனான கிருஷ்ணரை நோக்கி முகம் திருப்பிய அர்ஜுனன் அவரிடமிருந்து பகவத் கீதையைப் புரிந்து கொண்டு ஆன்மீக பலம் பெற்று தர்ம யுத்தம் செய்ததால், போரில் வெற்றி மட்டுமல்லாது உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையையும் பெற்றான். அதுபோல எந்தவொரு ஜீவாத்மாவும் கிருஷ்ணரின் பகவத் கீதையை அறிந்து, உன்னத நிலையை அடைந்து கவலைகளிலிருந்து விடுபட முடியும்.


நாம் என்பது இந்த உடம்பல்ல, ஆத்மா என்பதை பகவத் கீதை இரண்டாம் அத்தியாயம் விளக்குகின்றது. ஆத்மா அழியாதது, உடல் விட்டு உடல் மாறக்கூடியது.

வாஸாம்ஸி ஜீர்ணானி யதா விஹாய
நவானி க்ருஹ்ணாதி நரோ
ததா ஷரீராணி விஹாய ஜீர்ணான்
யன்யானி ஸம்யாதி நவானி தேஹீ

"பழைய ஆடைகளைப் புறக்கணித்து புதிய ஆடைகளை ஒருவன் அணிவதைப் போன்றே, பழைய உபயோகமற்ற உடல்களை நீக்கி புதிய உடல்களை ஆத்மா ஏற்கின்றது.” (பகவத் கீதை 2.22)

பகவத் கீதையின் இதே கருத்து வள்ளுவரால் “நிலையாமை” என்னும் அதிகாரத்தில் உரைக்கப் படுகிறது. உடலுக்கும் உயிருக்கும் இடையிலான உறவினை முட்டை என்னும் கூட்டினை தனியே விட்டு விட்டு வேறிடத்திற்கு பறக்கும் பறவையுடன் வள்ளுவர் ஒப்பிடுகிறார்.

குடம்பை தனித்துஒழியப் புள்பறந் தற்றே
உடம்போடு உயிரிடை நட்பு

(திருக்குறள் 338)

கீழ்காணும் குறளில், இந்த உயிரானது பல உடம்பினுள் மீண்டும்மீண்டும் புகும் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் வள்ளுவர், துச்சமான அறியாமையாகிய மயக்கத்தைக் கொடுக்கின்ற இந்த உடம்பினுள் இருக்கும் உயிருக்கு நிலையான வீடு அமையவில்லையா என்று கேட்கின்றார்.

புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள்
துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு

(திருக்குறள் 340)

உடலைக் கண்டு வருத்தம் கூடாது

தான் ஓர் ஆத்மா என்பதை உணர்ந்து நிலையான இடம் தேடுதல் முக்கியம் என்றும், நிலையற்ற உடம்பு அழிவதைக் கண்டு வருந்தக்கூடாது என்றும் வள்ளுவர் கீழ்காணும் குறளில் கூறுகிறார்:

இலக்கம் உடம்பிடும்பைக் கென்று கலக்கத்தைக்
கையாறாக் கொள்ளாதாம் மேல்

(திருக்குறள் 627)

உடம்பு என்பது துன்பத்திற்கு இலக்காகக் கூடியது என்பதை உணர்ந்த அறிவிற் சிறந்த மேலோர் தன் உடலுக்கு ஏற்படும் துன்பத்தை ஒருபோதும் துன்பமாகக் கருத மாட்டார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இந்தக் கருத்தை,

தேஹினோ யதா தேஹே
கௌமாரம் யௌவனம் ஜரா
ததா தேஹாந்தர ப்ராப்திர்
தீரஸ் தத்ர ந முஹ்யதி

“உடல் பெற்ற ஆத்மா சிறுவயதிலிருந்து இளமைக்கும் இளமையிலிருந்து முதுமைக்கும் மாறுவதைப் போலவே, மரணத்தின்போது வேறு உடலுக்கு மாறுகின்றது. தன்னை உணர்ந்த ஆத்மா (தீரன்) இதுபோன்ற மாற்றத்தால் திகைப்பதில்லை.” 
(பகவத் கீதை 2.13)

உடல் முழுவதும் உணர்வு பரவியிருப்பதை அனைவரும் அறிந்துகொள்ள முடியும். உடலின் ஒரு பகுதியிலோ உடல் முழுவதுமோ ஏற்படும் இன்ப துன்பங்களை அனைவரும் உணர்கின்றனர். இவ்வாறு பரவியுள்ள உணர்வு, ஒருவரின் சொந்த சரீரம் என்ற வரம்பிற்கு உட்பட்டது. ஓர் உடலின் இன்ப துன்பங்கள் மற்றவர்களுக்குத் தெரியாது. எனவே, ஒவ்வோர் உடலும் தனி ஆத்மாவை உடையதாகும். ஆத்மா உடலுள் உள்ளதால் தனிப்பட்ட உணர்வு உள்ளது.

ஆன்மீக அணுக்கள் எண்ணற்றவை. இந்த மிகச்சிறிய ஆன்மீகத் துகள் உணர்வுடையதாக இருப்பதால், உடல் முழுவதும் உணர்வு பரவியுள்ளது. சக்தி வாய்ந்த மருந்தின் ஆதிக்கம் உடல் முழுவதும் பரவுவதைப் போல, ஆன்மீக ஆத்மாவின் ஆதிக்கம் உடல் முழுவதும் பரவியுள்ளது. உடலில் பரவியுள்ள உணர்வே ஆத்மா இருப்பதற்கு ஆதாரம். உணர்வற்ற ஜடவுடல் பிணம் என்பதைப் பாமரனும் அறிவான். எந்தவித பௌதிக, வேதியியல் முறையினாலும் பிணத்தினுள் உணர்வை மீண்டும் புதுப்பிக்க முடியாது; எனவே, உணர்வென்பது ஜடப் பொருட்களின் கலவையினால் தோன்றுவதல்ல, ஆன்மீக ஆத்மாவினால் ஏற்படுகிறது. ஆன்மீக ஆத்மாவின் நிலையினை எல்லா வேதங்களும் தெரிவிக்கின்றன. மேலும் அறிவுள்ள எந்த மனிதனாலும் இதனை அனுபவபூர்வமாக அறிய முடியும்.

உடலின் இயக்க சக்திகள் யாவும் இதயத்திலிருந்து உருவாகின்றன என்று விஞ்ஞானிகள் அறிவர். ஆனால் அந்த சக்தியின் உற்பத்தி மூலம், ஆத்மாவே என்பதை இவ்விஞ்ஞானம் காண இயலாமல் இருக்கின்றது. ஆத்மாவின் இயல்பான இடம் உடம்பினுள் இருக்கும் இதயம் என்றும், அங்கே அந்த ஆத்மாவுடன் பரமாத்மாவாக இறைவனும் இருக்கிறார் என்றும் பகவத்கீதை, பாகவதம் போன்ற வேத நூல்கள் கூறுகின்றன

           நிலையற்ற பெளதீக உலகம்

ஜடவுலகம், இதன் அனுபவங்கள் யாவும் தற்காலிகமானவை, நிலையற்றவை என்று வேத இலக்கியங்களும் திருக்குறளும் கூறுகின்றன. நிலையாமை அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் கூறுகிறார்,

நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு

“நேற்று இருந்தவன் இன்றில்லாமல் இறந்து போனான் என்று சொல்லப்படும் நிலையாமையை மட்டுமே பெருமையாக உடையது இவ்வுலகம்.” (திருக்குறள் 336) எனில், உயிர்வாழியான மனிதனுக்கு என்ன பெருமை?

இதே நிலையாமையை நம்மாழ்வார் தனது திருவாய்மொழியில் (1.2.2) மிகவும் சுருக்கமாகப் பின்வருமாறு கூறுகிறார்:

மின்னின் நிலையில
என்னுமிடத்து, இறை – உன்னுமின் நீரே

"உயிருடம்புகள் மின்னலைக் காட்டிலும் நிலையுடையவை அல்ல.”

உலக வாழ்வின் நிலையாத் தன்மையை வேத சாஸ்திரங்கள் பல இடங்களில் உரைத்துள்ளன. பகவத் கீதையில் (8.15) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

மாம் உபேத்ய புனர்ஜன்மது:காலயம் அஷாஷ்வதம்
நாப்னுவந்தி மஹாத்மான:ஸம்ஸித்திம் பரமாம் கதா:

இங்கே கிருஷ்ணர் பௌதிக உலகத்தை து:காலயம், அதாவது துன்பங்கள் நிறைந்த இடம் என்றும், அஷாஷ்வதம், அதாவது தற்காலிகமானது என்றும் குறிப்பிடுகிறார். இவ்வுலகம் ஒவ்வோர் அடியிலும் அபாயங்கள் நிறைந்த துன்பகரமான இடம் என்பதை அறியாமையில் இருப்பவன் அறிவதில்லை. அதன் காரணத்தினாலேயே சிற்றறிவுடையோர், பலன்நோக்குச் செயல்களின் மூலம் சூழ்நிலையைச் சரி செய்ய முயற்சி செய்கின்றனர். 
பௌதிக உடலும் துயரற்ற வாழ்வைத் தர இயலாது என்பதை அவர்கள் அறிவதில்லை.

பௌதிக உலகத்தில் யாராலும் தீர்வு காண முடியாத நான்கு வகையான நிரந்தர பிரச்சனைகளும் மூன்று விதமான துன்பங்களும் உள்ளன. பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, நோய் ஆகியவை நான்கு நிரந்தர பிரச்சனைகளாகும்.

மூன்று விதமான துன்பங்கள் என்னவென்றால்,

ஆத்யாத்மிக க்லேஷா – மனம் மற்றும் உடலால் விளையும் துன்பங்கள் (எ.கா) மன உளைச்சல்.
ஆதிதைவிக க்லேஷா – இயற்கையால் விளையும் துன்பங்கள் (எ.கா) சுனாமி.
ஆதிபௌதிக க்லேஷா – பிற உயிரினங்களால் விளையும் துன்பங்கள் (எ.கா) கொசுக்கடி.

விமானத்தில் பறக்கும்போது மனிதன் பல்வேறு திட்டங்களிலும் கற்பனைகளிலும் மிதக்கிறான். ஏதாவது சிறு இடையூறால் விமானம் நொறுங்கி விழுந்தால், அவனுடைய எல்லாத் திட்டங்களும் பாழ். தன்மனதாலும், பிற உயிர்களாலும், இயற்கையின் சீற்றத்தாலும் உயிர்வாழிகளுக்குத் துன்பம் கொடுப்பதுதான் இவ்வுலகு. இதனை உணர்ந்து மறுவுலகிற்குச் செல்ல நாம் முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்பதே சாஸ்திரங்களும் பெரியோர்களும் நமக்கு வழங்கியுள்ள அறிவு.


வாழ்வின் குறிக்கோள் யாது என்று மக்களிடம் வினவினால், புலன்களால் இந்த உலகப் பொருட்களை அனுபவித்தல் என்றோ இந்த ஜடவுலகில் உயர்ந்த நிலைக்கு வருதல் என்றோ தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு உதவி செய்தல் என்றோ பதில் வரும். இவையெல்லாம் தான் இந்த உடல் என்றும் தனக்கு சம்பந்தமானவற்றை தனது என்றும் நினைப்பதால் ஏற்படுபவை. வாழ்வின் நோக்கமின்றி வாழ்வதைச் சாடும் வகையில் வள்ளுவர், நிலையாமை என்ற அதிகாரத்தில்,

ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப
கோடியும் அல்ல பல

“அறிவில்லாதவர்கள் ஒருபோதும் தாங்கள் எதற்காக வாழ்கிறோம் என்பதை ஆராய்வதே இல்லை, ஆயினும், அவர்களது இதர ஆய்வுகள் கோடிக்கணக்கில் உள்ளன.” (திருக்குறள் 337)

பகவத் கீதையில் (2.41) கிருஷ்ணர் இதே கருத்தைக் கூறுகிறார்:

வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திர்ஏகேஹ குரு-நந்தன
பஹு-ஷாகா ஹ்யனந்தாஷ் சபுத்தயோ

“இவ்வழியில் உள்ளோர் தங்களது குறிக்கோளில் திடமான உறுதியுடன் இருப்பர். இவர்களது இலட்சியம் ஒன்றே. குரு வம்சத்தின் செல்வனே, உறுதியற்றவரது அறிவோ பல கிளைகளைக் கொண்டது.”

“இவ்வழி” என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுவது கிருஷ்ண உணர்வு பாதை அல்லது புத்தி யோகம் என்று ஸ்ரீல பிரபுபாதர் தன் பொருளுரையில் விளக்குகிறார்.

கிருஷ்ண உணர்வின் உள்ளடக்கங்களாகிய இறைவனை அறிதல், அவரிடம் அன்பு செலுத்தப் பழகிக்கொள்ளுதல், அன்பைப் பெறுதல் இவையே வாழ்வின் குறிக்கோள் என்பது உறுதியாகிறது.

இந்த ஜடவுலகின் படைப்புகள் யாவும் நிலையற்றவை, அழியக்கூடியவை. தன் உடம்பே அழியக்கூடியது என்பதை மறந்து மனிதர்கள் அறிவியல் முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் கோடிக்கணக்கான திட்டங்களைத் தீட்டிச் செயல்படுத்துகின்றனர். பெரும்பாலானவை மனித குலத்திற்கே இடையூறு விளைவிப்பனவாக உள்ளன. இவற்றை அசுர வேலை என்று பகவத் கீதையின் 16ஆவது அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். இந்த நிலையற்ற சிக்கலான வாழ்க்கை நமது வாழ்வின் குறிக்கோள் அல்ல.

புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள் துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு

“துச்சமான அறியாமையின் மயக்கத்தைக் கொடுக்கின்ற இந்த உடம்பினுள் வாழும் உயிருக்கு நிலையாக குடிகொள்வதற்கு இன்னும் ஒரு வீடு அமையவில்லையோ.”
(திருக்குறள் 340) இங்கே பௌதிக உலகில் துன்புறும் ஆத்மாக்களின் மீதான தனது வருத்தத்தை திருவள்ளுவர் தெரிவிக்கின்றார். பகவத் கீதையில் (15.7) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் இதுபோலவே வருத்தப்படுகின்றார்:

மமைவாம்ஷோ ஜீவ-லோகேஜீவ-பூத ஸனாதன:
மன:-ஷஷ்டானீந்த்ரியாணிப்ரக்ருதி-ஸ்தானி கர்ஷதி

“இந்தக் கட்டுண்ட உலகிலிருக்கும் ஜீவாத்மாக்கள் எல்லாரும் எனது நித்தியமான அம்சங்களாவர். கட்டுண்ட வாழ்வின் காரணத்தால், மனம் உட்பட ஆறு புலன்களுடன் இவர்கள் மிகவும் கடினமாக சிரமப்படுகின்றனர்.”

நம்மைக் கடைத்தேற்றுவதற்காக கிருஷ்ணர் கலி யுகத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்யராக அவதாரம் செய்து போதனைகளைத் தொடர்ந்தார். பகவான் கிருஷ்ணர் இந்த மனித குலத்தின் மீது வைத்திருக்கும் கருணையை என்னவென்று கூறுவது? எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த இடமான முழுமுதற் கடவுளின் இருப்பிடத்தை அடைதல் வாழ்வின் குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் என்பதை வள்ளுவர் வரையறுத்துக் காட்டியுள்ளார். மேலும், திருவாய்மொழியில் (1.2.1) நம்மாழ்வார் கூறுகிறார்:

வீடுமின் முற்றவும் வீடுசெய்து உம்முயிர்
வீடுடை யானிடை வீடுசெய்ம்மினே

“எல்லாவற்றையும் விட்டு விடுங்கள், விட்டுவிட்டு உங்கள் உயிரை வீடு தரும் தலைவனிடம் அளித்து விடுங்கள்.” இறைவனிடம் சரணாகதி செய்து அன்புத் தொண்டாற்றுவதே எல்லா ஆழ்வார்களுடைய விருப்பமும் தவமும். எல்லா ஆழ்வார்களும் முழுமுதற் கடவுள் கண்ணனையும் அவனது திருஅவதாரங்களையும் கொண்டாடுவதை நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் முழுவதும் காணலாம்.

தூய வைணவர்களின் விருப்பம் 
எங்கிருந்தாலும் முழுமுதற் கடவுளான கிருஷ்ணருக்கு அன்புத் தொண்டாற்றுவதே. அவர்கள் எந்த வகையான முக்தியையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. இதை ஆஞ்சநேயரின் வாழ்விலிருந்தும் காணலாம். ஸ்ரீமத் பாகவதமும் இத்தகைய தூய பக்தியே சிறந்ததென்று குறிப்பிடுகிறது.

பகவான் ஸ்ரீ சைதன்யர் தனது சிக்ஷாஷ்டகம் நான்காவது பாடலில், “எனது ஜன்ம ஜன்மங்களில் கிருஷ்ணா, உனது அன்புத் தொண்டே எனக்குத் தேவை,” என்று கூறுகிறார். மேலும், ஜீவேர ஸ்வரூப ஹய, க்ரிஷ்ணேர நித்ய-தாஸ, “ஜீவனுடைய உண்மையான தன்மை கிருஷ்ணருடைய நித்திய அன்புத் தொண்டனாக இருப்பதே,” என்பதே பகவான் ஸ்ரீ சைதன்யரின் வாக்கியம். இதை மகா வாக்கியம் என்று சொன்னால் மிகையாகாது. எல்லா மொழிகளிலும் உள்ள இலக்கியங்களை ஒருவன் கற்றுத் தேர்ந்தாலும், முழுமுதற் கடவுளான ஆதிபகவானுக்கு அன்புத் தொண்டாற்றவில்லை எனில், அவை எல்லாம் வீண் என்பதை இரண்டாவது குறளில் வள்ளுவர் காட்டுகின்றார்.

கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன்
நற்றாள் தொழாஅர் எனின்

எல்லாம் அறிந்தவரான முழுமுதற் கடவுளின் நல்ல பாதங்களைத் தொழுதல் ஒன்பது வகையான பக்தித் தொண்டில் ஒன்றாகும். தன்னை உணர்வதும் இறைவனை உணர்வதும் அந்த உணர்வில் இறைவனுக்கு அன்புத் தொண்டாற்றுவதும் முக்கிய போதனைகளாகும். இதனை வாழ்வின் குறிக்கோளாக ஒவ்வொரு ஜீவாத்மாவும் ஏற்றுக் கொண்டால், கவலை என்பது இல்லை.


Page 1 of 1  sorted by
Quick Reply

Please log in to post quick replies.

Tweet this page Post to Digg Post to

Create your own FREE Forum
Report Abuse
Powered by ActiveBoard