பிரம்மச்சாரியமும் விவாகரத்தும் ஆகிய இரண்டும் வாழ்க்கையின் இரு வேறு துருவங்களாகத் தோன்றினாலும், மன அமைதி மற்றும் தனிப்பட்ட வளர்ச்சி என்ற புள்ளியில் இவை இணைகின்றன.
பிரம்மச்சரியம் என்பது பொதுவாகத் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல், புலன் அடக்கத்துடனும், ஆன்மீக அல்லது அறிவுசார் தேடலுடனும் வாழும் ஒரு வாழ்க்கை முறையாகும். இது ஒரு விருப்பமான தேர்வாகவோ அல்லது ஒரு உயர்ந்த இலக்கை அடைய மேற்கொள்ளப்படும் பயிற்சியாகவோ இருக்கலாம். இங்கு தனிமை என்பது வெறுமையாகக் கருதப்படாமல், தன்னைத் தானே உணர்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
விவாகரத்து என்பது ஒரு இணைந்த வாழ்க்கையின் முறிவு. இது பெரும்பாலும் மன உளைச்சல், ஏமாற்றம் மற்றும் சமூக அழுத்தங்களை உள்ளடக்கியது. ஒரு உறவு தோல்வியடையும் போது, அந்த நபர் மீண்டும் தனது தனிமையை எதிர்கொள்ள வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது.
இந்த இரண்டு நிலைகளுக்கும் இடையிலான சில முக்கியக் கருத்துக்கள் இங்கே:
தனிமையின் அணுகுமுறை: பிரம்மச்சாரிக்குத் தனிமை என்பது ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு தேடல். ஆனால் விவாகரத்து பெற்ற ஒருவருக்குத் தனிமை என்பது ஒரு இழப்பால் ஏற்பட்ட கட்டாயம். இருப்பினும், விவாகரத்திற்குப் பிறகு பலர் தங்கள் வாழ்க்கையை மறுபரிசீலனை செய்து, ஆன்மீகப் பாதையிலோ அல்லது சுய மேம்பாட்டிலோ கவனம் செலுத்தத் தொடங்குவார்கள். இந்த நிலையில், விவாகரத்து பெற்றவர்கள் ஒருவகையான 'நிர்ப்பந்தப்பட்ட பிரம்மச்சரிய' நிலையை அடைந்து, அதன் மூலம் மன அமைதியைக் கண்டடைய வாய்ப்புள்ளது.
மனமுதிர்ச்சி: பிரம்மச்சரியம் என்பது ஒழுக்கத்தையும் கட்டுப்பாட்டையும் கற்பிக்கிறது. விவாகரத்து என்பது உறவுகளின் சிக்கல்களைக் கையாளுவதையும், தோல்விகளில் இருந்து மீண்டு வருவதையும் கற்பிக்கிறது. இரண்டுமே ஒரு மனிதனை மனதளவில் வலிமையாக்கக்கூடிய அனுபவங்கள்.
சமூகப் பார்வை: சமூகம் பிரம்மச்சாரியத்தை ஒரு புனிதமான அல்லது விசித்திரமான தேர்வாகப் பார்க்கலாம். அதே சமயம் விவாகரத்தை ஒரு தோல்வியாகப் பார்க்கக்கூடும். ஆனால் தனிமனித ரீதியாகப் பார்த்தால், மகிழ்ச்சியற்ற திருமண வாழ்க்கையில் இருப்பதை விட, தனிமையில் இருப்பதே மேலானது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், பிரம்மச்சரியம் என்பது ஒரு தொடக்கநிலைத் தேர்வு; விவாகரத்து என்பது ஒரு வாழ்க்கை மாற்றத்தின் முடிவு. ஆனால் இவை இரண்டுமே ஒரு மனிதனை உலகியல் பற்றுகளிலிருந்து விலகி, தனது உண்மையான இயல்பைத் தேடத் தூண்டக்கூடிய பயணங்களாக மாறக்கூடும்.
பிரம்மச்சாரி மற்றும் விவாகரத்து ஆனவர் ஆகிய இருவருக்கும் முடிவு ஒன்றுதான். அந்தப் பொதுவான முடிவு **தனிமை** மற்றும் **தன்னிறைவு**.
அதற்கான காரணங்களை இவ்வாறு பார்க்கலாம்:
**1. சமூகப் பிணைப்புகளின் விலகல்:**
பிரம்மச்சாரி ஆரம்பத்திலிருந்தே குடும்ப மற்றும் திருமண பந்தங்கள் என்ற சமூகக் கட்டமைப்பிற்கு வெளியே பயணிக்கிறார். விவாகரத்து பெற்றவர், அந்த கட்டமைப்பிற்குள் நுழைந்து, அதன் சிக்கல்களை உணர்ந்து, மீண்டும் வெளியே வருகிறார். இறுதியில் இருவரும் சமூகத்தின் பொதுவான 'குடும்ப வாழ்க்கை' என்ற வரையறைக்கு அப்பால் தனித்து நிற்கிறார்கள்.
**2. கவனத்தின் மாற்றம் (Attention Shift):**
திருமண வாழ்க்கை என்பது மற்றவரைப் புரிந்துகொள்வது, விட்டுக்கொடுப்பது மற்றும் மற்றவர்களுக்காக வாழ்வது என்பதாகும். பிரம்மச்சரியத்திலும், விவாகரத்திற்குப் பிந்தைய வாழ்க்கையிலும், கவனம் 'மற்றவரிடமிருந்து' 'தன்னிடத்திற்கு' மாறுகிறது. வெளி உலகத் தேடல்கள் முடிவுக்கு வந்து, உள்நோக்கிய பயணம் தொடங்குகிறது.
**3. முக்தி அல்லது மனவிடுதலை:**
ஆன்மீகக் கோணத்தில் பார்த்தால், பற்றுகளே துக்கத்திற்குக் காரணம். பிரம்மச்சாரி பற்றுகளைத் தவிர்ப்பதன் மூலம் அமைதியைத் தேடுகிறார். விவாகரத்து பெற்றவர், ஒரு பற்றின் வலி அல்லது ஏமாற்றத்தின் மூலம் அதன் நிலையாமையை உணர்ந்து விடுபடுகிறார். ஒருவருக்கு அது திட்டமிட்டப் பயணம், மற்றவருக்கு அது அனுபவத்தால் கிடைத்த பாடம். ஆனால் இருவரும் அடையும் இறுதி நிலை 'பற்றற்ற நிலை' (Detachment).
**4. தனிமையின் நிறைவு:**
ஆரம்பத்தில் தனிமை என்பது பயமாகவோ அல்லது வெறுமையாகவோ தெரியலாம். ஆனால் காலப்போக்கில், அந்தத் தனிமை 'தனிமை உணர்வாக' (Loneliness) இல்லாமல், 'தன்னுடன் இருக்கும் இன்பமாக' (Solitude) மாறுகிறது. இந்த மனநிலை இருவருக்கும் பொதுவானது.
எனவே, பாதை வேறாக இருந்தாலும், அவர்கள் வந்து சேரும் இடம் **சுய தரிசனம் மற்றும் மன அமைதி** என்பதே ஆகும்.
வாழ்க்கை மிக மிக குறுகிய காலம் மட்டுமே ஆகையால் நல்ல நினைவுகளை சேமியுங்கள் அதுவே வாழ்க்கையின் முக்கிய நோக்கமாகும்.அனைவருக்கும் முடிவு ஒன்றுதான்.எல்லா மனிதனும் கூட்டத்தில் இருந்தாலும் தனிமையைதான் உணர்வான் இதுவே நிதர்சனமான உண்மை.