தோமா வழி கிறிஸ்தவம் - முருகன் வழிபாடு இயேசு கதையில் இருந்து வந்ததா?
இல்லை, முருகன் வழிபாடு இயேசுவின் கதையில் இருந்து வரவில்லை. வரலாற்று ரீதியாகவும், இலக்கிய ரீதியாகவும் இந்த வாதத்திற்கு எவ்வித ஆதாரமும் இல்லை. [1, 2]
தமிழர்களின் வழிபாட்டு மரபில் முருகன் (சேயோன்) வழிபாடு என்பது இயேசு கிறிஸ்து பிறப்பதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, சங்க காலத்திலேயே மிக வலுவாக வேரூன்றி இருந்தது. [1, 2]
இவ்விரு வழிபாடுகளுக்கும் இடையே உள்ள வரலாற்று உண்மைகளும், பரப்பப்படும் வாதங்களின் பின்னணியும் கீழே விளக்கப் பட்டுள்ளன:
1. கால அளவீடு (Historical Timeline)
முருகன் வழிபாடு: கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு அல்லது அதற்கு முந்தைய சங்க இலக்கியங்களான தொல்காப்பியம் ("சேயோன் மேய மைவரை உலகம்"), புறநானூறு, மற்றும் திருமுருகாற்றுப்படை ஆகியவற்றில் முருகனின் பெருமைகளும், வேலன் வெறியாட்டு போன்ற வழிபாட்டு முறைகளும் விரிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளன.
இயேசுவின் காலம் மற்றும் தோமாவின் வருகை: இயேசு கிறிஸ்து வாழ்ந்தது கி.பி. முதல் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஆகும். அவரது சீடரான புனித தோமா (St. Thomas) இந்தியாவுக்கு (கேரளா/சென்னை) வந்ததாகக் கூறப்படும் காலம் கி.பி. 52 ஆகும். [1, 2]
தமிழர்கள் அதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே முருகனை வழிபட்டு வந்ததால், இயேசுவின் கதையிலிருந்து முருகன் வழிபாடு உருவானது என்பது முற்றிலும் கால முரண்பாடான (Anachronism) கூற்றாகும்.
சில தசாப்தங்களாக, குறிப்பாக 1990-களுக்குப் பிறகு, சில ஆய்வாளர்கள் மற்றும் சமயப் பரப்புரையாளர்கள் (Evangelical writers) முருகனை இயேசுவோடு ஒப்பிட்டுப் பேசத் தொடங்கினர். அவர்களின் சில கற்பித வாதங்கள்: [1, 2]
இத்தகைய ஒப்பீடுகள் முற்றிலும் மதமாற்ற உத்திகளுக்காகவும், கலாச்சார சுவீகரிப்புக்காகவும் (Cultural Appropriation) உருவாக்கப்பட்ட கற்பனைக் கதைகளே தவிர, இவற்றுக்கு எந்தவொரு வரலாற்று அல்லது தொல்லியல் அடித்தளமும் இல்லை என்று வரலாற்று அறிஞர்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர். [1, 2]
3. தத்துவ மற்றும் வழிபாட்டு வேறுபாடுகள்
இயேசுவின் போதனை: ஒரு கடவுள் கொள்கை (Monotheism), பாவங்களுக்கான மீட்பு (Salvation), மற்றும் சிலுவை மரணம் போன்றவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. [1, 2]
முருகன் மரபு: இயற்கையோடு இயைந்த திணை வழிபாடு (குறிஞ்சி நிலத் தெய்வம்), போர்க்கடவுள், அழகு மற்றும் இளமையின் வடிவம். இதன் தத்துவங்கள் பிற்காலத்தில் சைவ சித்தாந்தத்துடனும், வினைக் கோட்பாட்டுடனும் (Karma) இணைந்தன. [1, 2]
சுருக்கம்
சுருக்கமாகக் கூறின், தோமா வழி ஆதி இந்தியக் கிறிஸ்தவம் தென்னிந்தியாவில் பரவுவதற்கு முன்பே தமிழர்களிடம் செழித்து வளர்ந்த தனித்துவமான பூர்வகுடி வழிபாடே முருகன் வழிபாடு ஆகும். [1, 2, 3]
உங்களுக்கு இது தொடர்பாக வேறு ஏதேனும் சந்தேகங்கள் உள்ளதா? உதாரணமாக:
சங்க இலக்கியங்களில் முருகன் வழிபாடு எவ்வாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது?
புனித தோமா தமிழகம் வந்ததற்கான வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் சான்றுகள் என்னென்ன?
இல்லை, முருகன் வழிபாடு இயேசுவின் கதையிலிருந்து வரவில்லை. முருகன் வழிபாடு என்பது இயேசு கிறிஸ்து பிறப்பதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ்நாட்டில் தோன்றிய, மிகத் தொன்மையான ஒரு சுதேசி (Indigenous) வழிபாட்டு மரபாகும். [1, 2]
இதற்கான வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய ஆதாரங்கள் கீழே உள்ளவாறு விரிவாக நிரூபிக்கின்றன:
1. காலக் கணக்கீடு (Timeline Comparison)
இயேசு கிறிஸ்துவின் காலம்: சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது (கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டு).
முருகன் வழிபாட்டின் காலம்: வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, முருகன் வழிபாடு குறைந்தது 3000 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழமையானது (கி.மு. 1000 அல்லது அதற்கு முந்தைய தொல்பழங்காலம்). இயேசு பிறப்பதற்கு முன்பே தமிழர்கள் முருகனை முழுமுதற் கடவுளாக வழிபட்டு வந்தனர். [1]
2. சங்க இலக்கிய ஆதாரங்கள்
இயேசுவின் போதனைகளோ அல்லது கிறித்தவ மதமோ இந்தியாவுக்குள் நுழைவதற்கு முன்பே எழுதப்பட்ட தமிழ் சங்க இலக்கியங்களில் முருகனைப் பற்றிய விரிவான பதிவுகள் உள்ளன: [1]
தொல்காப்பியம் (கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு அல்லது அதற்கு முற்பட்டது): தமிழர்களின் ஐந்திணை நிலங்களில், மலை சார்ந்த 'குறிஞ்சி' நிலத்தின் தெய்வமாக "சேயோன்" (முருகன்) குறிப்பிடப்படுகிறார். [1, 2]
புறநானூறு, அகநானூறு, பரிபாடல்: இந்த நூல்களில் முருகனின் வேல், மயில் வாகனம், மற்றும் வெறியாட்டு போன்ற வழிபாட்டு முறைகள் தெளிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. [1, 2]
திருமுருகாற்றுப்படை: நக்கீரர் எழுதிய இந்நூல் முழுமையாக முருகனின் பெருமைகளையும், அவனது ஆறுபடை வீடுகளையும் பாடும் ஒரு வழிகாட்டி நூலாகும். [1, 2]
3. தொல்லியல் சான்றுகள் (Archaeological Evidences)
ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாராய்ச்சி: தமிழ்நாட்டின் ஆதிச்சநல்லூரில் நடத்தப்பட்ட அகழ்வாய்வில், கி.மு. காலத்தைச் சேர்ந்த இரும்பு வேல்கள் மற்றும் சேவல் சின்னங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. சேவலும் வேலும் முருகனின் முதன்மை அடையாளங்கள் என்பதால், கிறித்தவ யுகத்திற்கு முன்பே இந்த வழிபாடு இங்கு நிலைபெற்றிருந்தது உறுதியாகிறது. [1, 2]
4. கதைகளில் உள்ள வேறுபாடுகள்
முருகன் மற்றும் இயேசுவின் வாழ்க்கை மற்றும் தத்துவக் கதைகள் முற்றிலும் வேறானவை:
முருகன்: தீமைகளை அழிக்கும் போர் வீரன், அழகின் வடிவம், இளமையின் அடையாளம், மற்றும் வள்ளியையும் தெய்வானையையும் மணந்த இல்லறக் கடவுள்.
சில இணையதளங்களிலோ அல்லது ஒப்பீட்டு ஆய்வுகளிலோ "இருவருமே கடவுளின் குமாரர்கள் (மகன்கள்)" என்ற ஒற்றைப் பொதுத்தன்மையை வைத்து தவறான ஒப்புமைகள் பரப்பப்படலாம். ஆனால், வரலாற்று ரீதியாகவும், இலக்கிய ரீதியாகவும் முருகன் முற்றிலும் தனித்துவமான, முந்தைய காலத்துத் தமிழ்க் கடவுள் என்பது உலகளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மையாகும். [1, 2, 3, 4]
தோமா வழி கிறிஸ்தவம் (Saint Thomas Christians / Mar Thoma Nazranis)என்பது இந்தியாவின் தென்மேற்குக் கரையான கேரளாவில் 1-ஆம் நூற்றாண்டில் உருவான மிகப்பழமையான கிறிஸ்தவ மரபாகும். கி.பி. 52-இல் இயேசுவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களில் (Apostles) ஒருவரான புனித தோமா (St. Thomas) இந்தியாவிற்கு வந்து இந்த சமூகத்தைத் தோற்றுவித்தார் என்பது இவர்களது பாரம்பரிய நம்பிக்கையாகும்.
வரலாறு, வழிபாடு மற்றும் கலாச்சார நோக்கில் இச்சமூகத்தைப் பற்றிய முதன்மை விவரங்கள் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
1. வரலாற்றுப் பின்னணி
புனித தோமாவின் வருகை (கி.பி. 52): புனித தோமா கொடுங்கல்லூர் (Kodungallur) துறைமுகத்தில் இறங்கி, கேரளாவில் ஏழு தேவாலயங்களை ("ஏழரப் பள்ளிகள்") நிறுவியதாகவும், பின்னர் மயிலாப்பூருக்குச் சென்று கி.பி. 72-இல் தியாகியானதாகவும் மரபு வழிக் கதைகள் கூறுகின்றன.
அராமைக் வழிபாட்டு மொழி: இவர்கள் ஆரம்ப காலத்தில் இயேசு பேசிய அராமைக் மொழியின் கிளையான சீரியக் (Syriac) மொழியையே வழிபாட்டு மொழியாகப் பயன்படுத்தினர். இதனால் இவர்கள் "சீரியன் கிறிஸ்தவர்கள்" (Syriac Christians) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
வணிகத் தொடர்பு: மத்திய கிழக்கிலிருந்த (பாரசீகம்/மெசபடோமியா) கிழக்குத் திருச்சபையுடன் (Church of the East) இவர்கள் வணிக மற்றும் ஆன்மீகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர்.
தோமா வழி கிறிஸ்தவர்கள் தங்களின் உள்ளூர் சமூக-கலாச்சார அடையாளங்களை ஆழமாகப் பேணி வந்தனர்:
சாதிய மற்றும் சமூக நிலை: இவர்கள் உள்ளூர் இந்து உயர்சாதியினருக்கு இணையான சமூக அந்தஸ்தைப் பெற்றிருந்தனர்.
வாழ்க்கை முறை: நிலக்கிழார்களாகவும் வணிகர்களாகவும் விளங்கிய இவர்கள், தாலி கட்டுதல், விளக்கேற்றுதல், அரிசி மாவுப் பலகாரங்களைச் சடங்குகளில் பயன்படுத்துதல் போன்ற பல தென்னிந்திய/கேரள கலாச்சார மரபுகளைத் தங்கள் வழிபாட்டில் இணைத்துக் கொண்டனர்.
3. உதியம்பெரூர் சங்கம் (Synod of Diamper - 1599) மற்றும் வரலாற்றுப் பிளவு
16-ஆம் நூற்றாண்டில் போர்ச்சுகீசியர்களின் வருகை தோமா வழி கிறிஸ்தவர்களின் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது:
கத்தோலிக்கக் கட்டுப்பாடு: போர்ச்சுகீசியர்கள் இவர்களது சீரியக் வழிபாட்டு முறைகளையும் சுதந்திரமான உள்ளூர் அமைப்பையும் லத்தீன்மயமாக்க (Latinization) முயன்றனர். 1599-இல் கூட்டப்பட்ட உதியம்பெரூர் சங்கம் (Synod of Diamper) மூலம் இவர்களை ரோமன் கத்தோலிக்கக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்தனர்.
கூனன் குறுசு சத்தியம் (Coonan Cross Oath - 1653): போர்ச்சுகீசிய ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து, 1653-இல் மட்டஞ்சேரியில் உள்ள ஒரு சிலுவையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஆயிரக்கணக்கான தோமா வழி கிறிஸ்தவர்கள், "இனி போர்ச்சுகீசிய ஆயார்களின் கீழ் இயங்க மாட்டோம்" எனச் சூளுரைத்தனர்.
4. நவீன காலத்தில் தோமா வழி கிறிஸ்தவப் பிரிவுகள்
1653-இல் ஏற்பட்ட பிளவுக்குப் பிறகு, தோமா வழி கிறிஸ்தவர்கள் பல கிளைகளாகப் பிரிந்தனர். இன்று அவர்கள் பிரதானமாகப் பின்வரும் திருச்சபைகளாக இயங்குகின்றனர்:
சீரோ-மலபார் கத்தோலிக்க திருச்சபை (Syro-Malabar Church): ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையோடு இணைந்தது, ஆனால் சீரியக் வழிபாட்டு முறையைப் பின்பற்றுவது (மிகப்பெரிய பிரிவு).
சீரோ-மலங்கரா கத்தோலிக்க திருச்சபை (Syro-Malankara Church): அந்தியோக்கிய வழிபாட்டு முறையைப் பின்பற்றி கத்தோலிக்க சபையுடன் இணைந்தது.
மார் தோமா நற்செய்தித் திருச்சபை (Mar Thoma Church): சீரியக் பாரம்பரியத்தையும், சீர்திருத்தக் கிறிஸ்தவ (Protestant) இறையியலையும் இணைத்த ஒரு பிரிவு.
தோமா வழி கிறிஸ்தவம் என்பது மேலைநாட்டு ஆதிக்கத்திற்கு உட்படாமல், இந்திய மண்ணின் கலாச்சாரத்தோடு இயல்பாகக் கலந்து உருவான உலகின் மிகப்பழமையான ஆன்மீக பாரம்பரியங்களில் ஒன்றாகும்.