சிவ வழிபாடு பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானது மற்றும் இந்து மதத்தின் மிக முக்கியமான புனிதமான வழிபாட்டு முறைகளில் ஒன்றாகும். இதன் தொன்மையான வரலாறு மற்றும் காலப்பகுதி பற்றி கீழே சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்:
1. வேத காலம் (கி.மு. 1500 - கி.மு. 500):
சிவ வழிபாட்டின் தொடக்கத்தை வேத காலத்தில் இருந்து காணலாம். ரிக் வேதத்தில், சிவனுக்கு ஒத்த ஒரு தெய்வமாக ருத்ரன் குறிப்பிடப்படுகிறார். ருத்ரன் புயல், காற்று, மற்றும் அழிவு-பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் தெய்வமாக வணங்கப்பட்டார். இந்த காலத்தில் சிவ வழிபாடு மிகவும் எளிமையான முறையில், இயற்கை சக்திகளுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. "ருத்ராஷ்டகம்" மற்றும் "ஶ்ரீ ருத்ரம்" போன்ற வேத மந்திரங்கள் சிவனின் மகத்துவத்தைப் புகழ்கின்றன.
2. சிந்து சமவெளி நாகரிகம் (கி.மு. 3300 - கி.மு. 1300):
சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் (ஹரப்பா மற்றும் மொகஞ்சதாரோ) கிடைத்த "பசுபதி முத்திரை" (Proto-Shiva Seal) சிவ வழிபாட்டின் ஆதாரங்களை உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்த முத்திரையில், ஒரு யோகியைப் போன்று அமர்ந்திருக்கும் ஒரு தெய்வம், மிருகங்களால் சூழப்பட்டு, தியான நிலையில் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. இது சிவனின் யோகேஸ்வரர் அல்லது பசுபதி (மிருகங்களின் நாயகன்) வடிவத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. இதனால், சிவ வழிபாடு கி.மு. 2500-இல் இருந்தே இருந்ததற்கு ஆதாரம் உள்ளது.
3. புராண காலம் (கி.மு. 500 - கி.பி. 500):
புராணங்களின் காலத்தில், சிவ வழிபாடு மேலும் வளர்ச்சியடைந்தது. மகாபாரதம், ராமாயணம், மற்றும் சிவ புராணம், ஸ்கந்த புராணம் போன்றவை சிவனின் பல்வேறு வடிவங்களையும், அவரது மகத்துவத்தையும் விவரிக்கின்றன. சிவன் தியானம், அழிவு, படைப்பு, மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் தெய்வமாக உருவானார். இந்த காலத்தில், சிவலிங்க வழிபாடு பரவலாக வளர்ந்தது.
4. தமிழ் பக்தி இயக்கம் (கி.பி. 6-9ஆம் நூற்றாண்டு):
தமிழ்நாட்டில், சைவ சமயத்தின் எழுச்சி சிவ வழிபாட்டை மேலும் பரவலாக்கியது. நாயன்மார்கள் (63 சைவ பக்தர்கள்) தேவாரம், திருவாசகம் போன்ற பக்தி இலக்கியங்களைப் பாடி சிவ வழிபாட்டை மக்களிடையே கொண்டு சென்றனர். இந்த காலத்தில், பல சிவாலயங்கள் கட்டப்பட்டன, மற்றும் சிவலிங்க வழிபாடு மையமாக விளங்கியது.
5. பிற்கால வளர்ச்சி (கி.பி. 10ஆம் நூற்றாண்டு முதல்):
சோழர், பல்லவர், மற்றும் பாண்டியர் ஆட்சியின் கீழ், சிவாலயங்கள் கட்டப்பட்டு, சைவ சமயம் மேலும் வலுப்பெற்றது. தஞ்சாவூர் பெரிய கோயில், மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் (சிவனுடன் தொடர்புடையது), மற்றும் காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரநாதர் கோயில் போன்றவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள். சைவ சித்தாந்தம் மற்றும் வீர சைவம் போன்ற தத்துவங்கள் இந்த காலத்தில் வளர்ந்தன.
6. நவீன காலம்:
இன்று, சிவ வழிபாடு உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. இந்தியாவில் மட்டுமல்லாமல், இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர், மற்றும் பல நாடுகளில் சிவன் கோயில்கள் உள்ளன. மகா சிவராத்திரி, பிரதோஷம், மற்றும் அர்த்ரா தரிசனம் போன்ற விழாக்கள் சிவ வழிபாட்டின் முக்கிய அம்சங்களாக உள்ளன.
முக்கிய குறிப்பு:
சிவ வழிபாடு இந்து மதத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்தாலும், இது உலகளாவிய மனிதர்களின் ஆன்மீகத் தேடலுடன் இணைந்து, யோகம், தியானம், மற்றும் இயற்கையுடனான தொடர்பை வலியுறுத்துகிறது. சிவலிங்கம், இயற்கையின் ஆதி சக்தியின் சின்னமாக வணங்கப்படுகிறது.
பீம்பேடுகா குகை பாறை ஓவியங்கள் மற்றும் சிவ வழிபாடு
பீம்பேடுகா (Bhimbetka) குகை ஓவியங்கள், இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியில் உள்ள மத்தியப் பிரதேசத்தில் (மத்ய பிரதேஷ்) அமைந்துள்ள பழங்கால குகை அமைப்புகளில் காணப்படும் பாறை ஓவியங்களாகும். இது யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது (2003). இந்த ஓவியங்கள் கி.மு. 10,000-க்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை, மேசோலித்திக் காலத்தின் (Mesolithic period) ஆதாரங்களை வழங்குகின்றன. இவை வேட்டை, நடனம், விலங்குகள் மற்றும் சமூக வாழ்க்கை காட்சிகளை சித்தரிக்கின்றன. சிவ வழிபாட்டுடன் தொடர்புடைய குறிப்புகள், இந்த ஓவியங்களில் சிவனின் "நடராஜ்" (Nataraj) வடிவத்தைப் போன்றவை காணப்படுவதாக சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன, இது சிவனின் படைப்பு-பாதுகாப்பு-அழிவு (Creator, Preserver, Destroyer) திரித்துவத்தை குறிக்கிறது.
சிவ வழிபாட்டுடன் தொடர்பு:
நடராஜ் ஓவியம்: பீம்பேடுகா குகைகளில், ஒரு அரிக்கப்பட்ட ஓவியம் நடராஜனை நடனமாடுவதாகவும், திரிசூலத்தை (Trishula) கையில் பிடித்திருப்பதாகவும் காட்டுகிறது. இது சிவனின் தாண்டவ நடனத்தை பிரதிபலிக்கிறது, இது இந்து சமயத்தில் படைப்பு மற்றும் அழிவின் சின்னமாகும். இந்த ஓவியம் கி.மு. 10,000 BCE-க்கு முந்தையதாக கார்பன் டேட்டிங் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, இது சிவ வழிபாட்டின் மிகப் பழமையான படத்தியல் குறிப்பாக இருக்கலாம்.
பழங்கால சிவ குறிப்புகள்: ரெடிட் மற்றும் வரலாற்று நூல்களின்படி, இந்த ஓவியங்கள் சிவனின் முதல் படத்தியல் குறிப்புகளாகக் கருதப்படுகின்றன, இது இந்து மதத்தின் தொன்மையான வேர்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், சில அறிஞர்கள் இவற்றை பொதுவான யோகம் அல்லது நடன காட்சிகளாக மட்டும் விளக்குகின்றனர், சிவனுடன் நேரடி தொடர்பின்றி.
பிற தொடர்புகள்: குகைகளுக்கு அருகில் (25 கி.மீ தொலைவில்) உள்ள போஜ்பூர் சிவன் கோயில், உலகின் மிகப்பெரிய சிவலிங்கத்தைக் கொண்டுள்ளது, இது பகுதியின் சைவ பாரம்பரியத்தை வலுப்படுத்துகிறது. ஓவியங்களில் யோக நிலைகள் (yogic postures) சிவனின் யோகேஸ்வரர் வடிவத்துடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன.
ஓவியங்களின் பொதுவான சிறப்புகள்:
காலம்: பழங்கால ஓவியங்கள் கி.மு. 30,000-க்கும் முந்தையவை, மேசோலித்திக் முதல் வரலாற்று காலம் வரை (9 கட்டங்கள்). வண்ணங்கள்: சிவப்பு, வெள்ளை, பச்சை, கருப்பு.
தீம்கள்: விலங்குகள் (பிசன், யானை, புலி), வேட்டை காட்சிகள், நடனம், போர். சில ஓவியங்கள் அஸ்திரேலியாவின் காகாடு மற்றும் பிரான்ஸின் லாஸ்கோ குகைகளுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன.
முக்கியத்துவம்: இவை தென்கிழக்கு ஆசியாவின் முதல் கலை ஆதாரங்கள், மனிதர்களின் ஆன்மீக மற்றும் சமூக வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன.
இந்த ஓவியங்கள் சிவ வழிபாட்டின் தொன்மையான ஆதாரங்களாக இருந்தாலும், அறிவியல் ரீதியாக முழுமையான உறுதிப்பாடு இல்லை – இது ஆய்வுகளின் தொடர்ச்சியான விவாதமாகும். மேலும் விவரங்களுக்கு, குறிப்பிட்ட ஓவியம் அல்லது காலம் பற்றி கேளுங்கள்!
பண்டைய இந்தியாவில், காசுகள் (நாணயங்கள்) வணிகத்துடன் ஏதுவாக, அரசியல் அதிகாரம், கலாச்சாரம் மற்றும் மத வழிபாட்டை பிரதிபலிக்கும் சின்னங்களாக இருந்தன. சிவ வழிபாடு, இந்து சமயத்தின் மிகப் பழமையான அம்சங்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், காசுகளில் அதன் குறிப்புகள் கி.பி. 1ஆம் நூற்றாண்டு முதல் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. இவை முக்கியமாக சின்னங்கள் (ஷூலம், நந்தி), சிவனின் மனித வடிவம் (ஓஷோ/Oesho) அல்லது லிங்க வடிவமாகக் காணப்படுகின்றன. இது சிவனின் படைப்பு-அழிவு-பாதுகாப்பு திரித்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. கீழே, முக்கிய காலங்கள் மற்றும் ராஜவம்சங்களின் அடிப்படையில் விளக்குகிறேன்:
1. முன் குஷான் காலம் (கி.மு. 450 - கி.பி. 1):
உஜ்ஜைன் மற்றும் குறு நாட்டு காசுகள்: உஜ்ஜைன் (மகாகாலேஸ்வரர் சிவன் கோயிலின் தலம்) காசுகளில், நிற்கும் மனித உருவம் ஸ்ரீமுகம் அல்லது ஷூலம் (திரிசூலம்) கொண்டிருக்கும். இவை சிவனின் மகாகால வடிவத்தை குறிக்கலாம் என்று அரும்பியலாளர்கள் விவாதிக்கின்றனர். குறு (Kuru) மற்றும் மகாத (Magadha) காசுகளில் மூன்று அம்புகள் (arrows) மற்றும் ஷூல சின்னங்கள் உள்ளன, இவை சிவனின் ஆயுதங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இது சைவ வழிபாட்டின் (Shaivite) தொன்மையான தடயங்களை காட்டுகிறது, வேத காலத்தின் ருத்ர வழிபாட்டுடன் தொடர்புடையது.
சிந்து சமவெளி தொடர்பு: சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் பசுபதி முத்திரை சிவனின் ஆதி வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது, ஆனால் நேரடி காசு ஆதாரங்கள் இல்லை.
2. குஷான் ராஜவம்சம் (கி.பி. 30 - 375):
குஷான்கள் சிவ வழிபாட்டை காசுகளில் முதலில் தெளிவாகப் பதிவு செய்தவர்கள். அவர்களின் காசுகள் கிரேக்க, ஈரான் மற்றும் இந்திய தெய்வங்களின் கலவையை காட்டுகின்றன, சிவனை "ஓஷோ" (Oesho) என்று குறிப்பிடுகின்றனர் – இது சிவனின் கிரேக்க-ஈரான் கலந்த வடிவம்.
விம கட்பிஸஸ் (Vima Kadphises, கி.பி. 95-127): முதல் தங்க காசுகள் (டினாரா). முன்புறம்: அரசன் உருவம். பின்புறம்: நிர்வால்பான சிவன் ஷூலத்துடன் நிற்கும், நந்தி (எருது) பின்னால். காற்றோஷ்தி லெஜெண்ட்: "சர்வலோக இஷ்வரா" (எல்லா உலகங்களின் இறைவன்) – சிவனை குறிக்கிறது. இது இந்தியாவின் முதல் தங்க காசுகளாகவும், சிவ வழிபாட்டின் பரவலை காட்டுகிறது.
கனுஷ்கா I (கி.பி. 127-150): நான்கு கடவுள் சின்னங்கள் கொண்ட காசுகள். சிவன் (ஓஷோ) திரிசூலம், டம்ரு (இடுப்பு) கொண்டு, நந்தியுடன் காட்டப்படுகிறார். சில காசுகளில் சிவன்-பார்வதி (ஓம்மோ/உமா) ஜோடி உள்ளது. இது சைவ-ஷாக்தி வழிபாட்டை பிரதிபலிக்கிறது.
ஹுவிஷ்கா (Huvishka, கி.பி. 150-180): சிவன் யானை மீது ஏறி அல்லது ருத்ரா (அம்பு வீசுபவர்) வடிவத்தில். காசுகள் பல மதங்களின் ஒருங்கிணைப்பை காட்டுகின்றன, சிவனை முக்கியமாக வைத்து.
வாசுதேவ I (கி.பி. 190-230): காசுகளில் சிவன் அல்லது லட்சுமி மட்டுமே. இது சைவம் முழுமையாக இந்தியமயமாக்கப்பட்டதை காட்டுகிறது.
முக்கியத்துவம்: குஷான் காசுகள் ரோமன், கிரேக்க செல்வாக்குடன் இந்திய சைவத்தை உலகளவில் பரப்பின. அவை பௌத்தம், ஜைனம், ஜோரோஸ்ட்ரியனizம் உடன் கலந்து, சிவனை "மகிஷ்வரா" (மகத்தான இறைவன்) என்று போற்றின.
3. பிற ராஜவம்சங்கள்:
இந்தோ-கிரேக்க மற்றும் சாகா காசுகள் (கி.மு. 180 - கி.பி. 50): சில காசுகளில் ஷூலம் அல்லது ருத்ரா சின்னங்கள் உள்ளன, ஆனால் நேரடி சிவன் உருவங்கள் அரிது. கிரேக்க செல்வாக்கால் ஹெராகுலஸ் (Heracles) சிவனுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது.
சதவாஹனா (கி.மு. 230 - கி.பி. 220): யானை, குதிரை, சைத்தியா சின்னங்கள் முக்கியம்; சிவன் சின்னங்கள் அரிது, ஆனால் ஷூலம் போன்றவை உள்ளன.
குப்தா (கி.பி. 320-550): அரசன் உருவம் முன்புறம், தெய்வங்கள் பின்புறம். சில காசுகளில் சிவன் சின்னங்கள் உண்டு, ஆனால் விஷ்ணு மற்றும் லட்சுமி ஆதிக்கம்.
விஜயநகரம் (கி.பி. 1336-1565): ஹரிஹரர் II (கி.பி. 1377-1404) காசுகளில் சிவன்-பார்வதி ஜோடி, பிரம்மா-சரஸ்வதி போன்றவை. இது தென்னிந்திய சைவ வழிபாட்டை பிரதிபலிக்கிறது.
லிங்கம்: சில காசுகளில் லிங்க வடிவம் அல்லது உயர்த்தப்பட்ட உறுப்பு (phallic symbol) – சிவலிங்க வழிபாட்டின் தொன்மையை காட்டுகிறது.
மற்றவை: அர்த்தசூலம், சந்திரன் (crescent moon), பேல் இலை (belpatra).
இவை காசுகள் மூலம் சிவ வழிபாடு மத்திய ஆசியா, ரோமானிய வர்த்தகம் வரை பரவியதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
5. முக்கியத்துவம்:
பண்டைய காசுகள் சிவ வழிபாட்டின் பரவலை, பல்மத ஒருங்கிணைப்பை (syncretism) காட்டுகின்றன. குஷான்கள் மூலம் சைவம் இந்தியாவின் தேசிய மதமாக உயர்ந்தது. இன்று, இந்த காசுகள் அருங்காட்சியகங்களில் (எ.கா., பிரிட்டிஷ் மியூசியம், மெட்ரோபாலிடன் ஆர்ட்) காணப்படுகின்றன, சைவத்தின் 3500 BCE-இல் இருந்து தொடர்ச்சியை நிரூபிக்கின்றன.
லிங்கவடிவக்கற்கள்:சிலஅகழாய்வுதளங்களில், லிங்கவடிவத்தைப்ஒத்தபலகற்கள்கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவைசிவவழிபாட்டின்ஆதிவடிவங்களானலிங்கவழிபாட்டுடன்தொடர்புடையதாகஇருக்கலாம்என்றுநம்பப்படுகிறது. இருப்பினும், இவைவெறும்விளையாட்டுப்பொருட்கள்அல்லதுகட்டுமானப்பொருட்களாகவும்இருந்திருக்கலாம்என்றமாற்றுக்கருத்தும்நிலவுகிறது.
சிந்துசமவெளிநாகரிகத்தின்எழுத்துமுறைஇன்னும்முழுமையாகவிளங்கப்படவில்லை. இதனால், முத்திரையில்உள்ளகுறியீடுகளின்உண்மையானபொருளைஉறுதியாகக்கூறமுடியாது. சிவனுடன்தொடர்புபடுத்துவது, புராணங்களைஅடிப்படையாகக்கொண்டஊகமாகவேஇருக்கலாம்.
2. வேதகாலத்திற்குமுந்தையசமயம்
சிந்துசமவெளிநாகரிகம், வேதகாலத்திற்குமுந்தையது. சிவனின்வடிவம், வேதஇலக்கியங்களில்ருத்ரனாகமட்டுமேகுறிப்பிடப்படுகிறது, மேலும்அவர்பசுபதிஎன்றபெயருடன்தொடர்புடையவராகபிற்காலபுராணங்களில்மட்டுமேதோன்றுகிறார். எனவே, சிந்துசமவெளிமக்கள்சிவனைவணங்கியதற்குதெளிவானஆதாரங்கள்இல்லை.
3. விலங்குகுறியீடுகள்
முத்திரையில்உள்ளவிலங்குகள், சிவனுடன்தொடர்புடையவைஎன்றுகருதப்பட்டாலும், இவைஉள்ளூர்தெய்வங்கள்அல்லதுஇயற்கைவழிபாட்டின்குறியீடுகளாகஇருக்கலாம். உதாரணமாக, புலிமற்றும்யானைபோன்றவிலங்குகள், பலபழங்காலநாகரிகங்களில்இயற்கைசக்திகளைக்குறிக்கப்பயன்படுத்தப்பட்டன.
3.உள்ளூர்சமயசின்னங்கள்: இவை, சிந்துசமவெளிமக்களின்உள்ளூர்தெய்வங்கள்அல்லதுஇயற்கைசக்திகளைக்குறிக்கும்சின்னங்களாகஇருக்கலாம். இவை, பிற்காலஇந்துமதத்துடன்தொடர்பில்லாமல், தனித்தன்மைவாய்ந்தவையாகஇருக்கலாம்.
4.குறியீட்டுபொருட்கள்: இந்தப்பொருட்கள், உற்பத்தி, வளம், அல்லதுபிறகுறியீட்டுஅர்த்தங்களைக்கொண்டிருக்கலாம். உதாரணமாக, இவைவிவசாயம்அல்லதுஇயற்கைவழிபாட்டுடன்தொடர்புடையவையாகஇருக்கலாம்.
தேசியஅருங்காட்சியகத்தில்உள்ளபொருட்கள்
ஹரப்பாவில்கிடைத்தஇந்தப்பொருட்கள், தற்போதுடில்லியில்உள்ளதேசியஅருங்காட்சியகத்தின்ஹரப்பன்கேலரியில்காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தக்கேலரி, ஹரப்பா, மொகஞ்சதாரோ, காளிபங்கன், லோதல், தோலவிரா, மற்றும்ராக்கிகர்ஹிபோன்றஇடங்களிலிருந்துகிடைத்தகலைப்பொருட்களைஉள்ளடக்கியது. இந்தப்பொருட்கள், சிந்துசமவெளிநாகரிகத்தின்பழமையானமற்றும்முக்கியமானகலைப்பொருட்களாகக்கருதப்படுகின்றன. இருப்பினும், அருங்காட்சியகத்தில்இவைசிவலிங்கங்களாகஉறுதியாகஅடையாளப்படுத்தப்படவில்லை; மாறாக, இவை "உருளைவடிவகற்கள்" அல்லது "குறியீட்டுபொருட்கள்" என்றுவிவரிக்கப்படுகின்றன.
முடிவு
ஹரப்பாவில் 1940-இல்கண்டுபிடிக்கப்பட்டகல்பொருட்கள், சிந்துசமவெளிநாகரிகத்தின்மதமற்றும்கலாச்சாரஅம்சங்களைப்புரிந்துகொள்ளமுக்கியமானவை. இவை, ஆரம்பத்தில்சிவலிங்கங்களாகஅடையாளப்படுத்தப்பட்டாலும், அவற்றின்உண்மைத்தன்மைகுறித்துகேள்விகள்எழுப்பப்பட்டுள்ளன. சிந்துசமவெளிஎழுத்துமுறையின்புரியாததன்மை, வேதகாலத்திற்குமுந்தையசமயமரபுகள், மற்றும்இந்தப்பொருட்களின்கண்டுபிடிப்புஇடங்கள்ஆகியவை, இவைசிவலிங்கங்களாகஇருக்கவேண்டியஅவசியமில்லைஎன்றுகூறுகின்றன. மாறாக, இவைபயன்பாட்டுபொருட்கள், உள்ளூர்சமயசின்னங்கள், அல்லதுகுறியீட்டுபொருட்களாகஇருக்கலாம்.
