New Indian-Chennai News + more

Members Login
Username 
 
Password 
    Remember Me  
Post Info TOPIC: சபரிமலையும், பெண்களும் – கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, சமீப உண்மைகளை மறைத்து இக்கால எதிர்ப்பு பிர


Guru

Status: Offline
Posts: 17550
Date:
சபரிமலையும், பெண்களும் – கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, சமீப உண்மைகளை மறைத்து இக்கால எதிர்ப்பு பிர
Permalink  
 


சபரிமலையும், பெண்களும் – கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, சமீப உண்மைகளை மறைத்து இக்கால எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

திசெம்பர் 12, 2015

சபரிமலையும்பெண்களும்  கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணிசமீபஉண்மைகளை மறைத்து இக்கால எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

தேவி அசுரனைக் கொல்வது

சபரிமலைக்கு  பெண்கள்  ஏன்  வரக்கூடாதுந்தியாவில் பெரும்பாலான கோவில்களில், மாதவிலக்கு காலங்களில் பெண்கள் கோவிலுக்குள் நுழையக் கூடாது என்ற அறிவிப்பினை பார்க்க முடியும்[1]. ஆனால் சபரிமலை ஐயப்பன் கோவிலுக்குள் மட்டும் மாதவிலக்கு காலங்களில் மட்டுமல்ல, குழந்தை பெற்றுகொள்ள தகுதியுடைய எந்த பெண்ணும் கோவிலுக்குள் வரக் கூடாது என்று அதன் இணையதளத்திலேயே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். அதாவது, “கடவுள் ஐயப்பன் ஒரு நித்திய பிரம்மாச்சரி.  அதனால் 10 வயதில் இருந்து 50 வயதுடைய மற்றும் மாதவிலக்கு நிற்காத பெண்கள் சபரிமலை கோவிலுக்குள் அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்” என்று கூறப்பட்டிருக்கும், என்று குறிப்பிடும் விகடன், இது கேரள உயர்நீதி மன்ற தீர்ப்ப்பின் மீது ஆதாரமானதாகும், என்பதனை எடுத்துக் காட்டவில்லை. ஆனால், விகடன் தொடர்ந்து, அதையும் மீறி கோவிலுக்குள் பெண்கள் நுழைந்தால், அவர்கள் கோவில் நிர்வாகத்தால், வெளியேற்றப்படுவார்கள்.  பிரபல கன்னட நடிகை ஜெய்மாலா, தான் 2006-ம் ஆண்டு சபரிமலைக்குள் சென்று கடவுள் ஐயப்பனை தொட்டு வழிபட்ட தகவலை 2010-ம் ஆண்டு கூறி சர்ச்சையில் சிக்கினார். இதனைத் தொடர்ந்து, கேரள தேவசம் போர்டு அவர் மீது வழக்கும் தொடர்ந்தது[2]. இப்பிரச்சினை மற்றும் சினிமா ஷுட்டிங் எடுப்பவர்கள் மற்ற விஐபிக்கள் எப்படி இந்த விதிமுறைகளை மீறியுள்ளார்கள் என்பது, பல நேரங்களில் ஊடகங்களில் செய்திகளாக வெளிவந்துள்ளன[3] என்று தெஹல்கா எடுத்துக் காட்டியுள்ளது.

Panduranga and Srinathji

பரயாறு  கோபாலகிருஷ்ணனிடம்  கேட்டதனால்,  அவர்  சொன்ன பதிலை  பிரச்சினையாக்கும்  குழுக்கள்: மாதவிடாய் போக்கு உள்ள பெண்கள், சபரிமலை செல்ல அனுமதியில்லை. குறிப்பாக, 6 வயது சிறுமியர் முதல், 60 வயது பெண்கள் வரை அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. இதற்கு காரணம், பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில், சபரிமலைக்கு வந்து விடக் கூடாது; அவ்வாறு செல்வது, தீட்டு என, காலம் காலமாக நம்பப்படுவது தான். சபரிமலை அய்யப்பன் கோவிலை கட்டுப்படுத்தும் அமைப்பான, தேவசம் போர்டின் புதிய தலைவராக சமீபத்தில் பொறுப்பேற்ற பரயாறு கோபாலகிருஷ்ணனிடம், ‘சபரிமலைக்கு செல்ல பெண்கள் அனுமதிக்கப்படுவரா?’ என, நிருபர்கள் கேள்வி எழுப்பினர்[4].  பெண்கள் சபரிமலை கோவிலுக்குள் எப்போது அனுமதிக்கப்படுவார்கள் என்ற செய்தியாளர் ஒருவர் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலளித்த திருவாங்கூர் தேவஸ்தான தலைவர் பிறையார் கோபாலகிருஷ்ணன், “மனிதர்கள் ஆயுதங்களை மறைத்து வைத்துள்ளனரா என்பதை கண்டறிய கருவிகள் வந்துள்ளது போல, பெண்கள் தூய்மையாக தான் இருக்கிறார்களாஎன உறுதி செய்வதற்கான பரிசோதனை செய்யும் கருவி ஏதேனும்கண்டுபிடித்தால்தான் அது சாத்தியம்“, என்றார்[5]. ஊடகக்காரர்கள் கேட்ட கேள்வி, தோரணை விஷமத்தனமானது, அதனால், அவரும் அதற்கேற்ற முறையில் பதில் கூறியுள்ளார். ஆனால், சில இளம்பெண்கள் இதனை விசமத்தனமாக ஒரு பிரச்சினையாக்கினர்.

Renuka Devi, Nanded, Maharastra

கேரளா பரசுராமர் க்ஷேத்திரம்: மேற்குக் கடற்கரைப் பகுதி, பெரும்பாலும் பரசுராமர் சம்பந்தப்பட்ட இடங்களாகவே இருக்கின்றன. குறிப்பாக கேரளா, பரசுராமர் க்ஷேத்திரம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. தந்தையின் ஆணையின் படி, பரசுராமர், தனது தாயாரான, ரேணுகா தேவியின் தலையைத் துண்டித்தார் என்று புராணம் கூறுகிறது. பெண்ணைக் கொல்லலாமா, அதிலும் பெற்ற தாயைக் கொல்வது மிகப்பெரிய பாவமில்லையா என்றெல்லாம் கேட்கலாம் ஆனால், “தந்தை சொல் தட்டாத தனயன்” என்ற நிலையில் பரசுராமர் இருந்திருக்கிறார். மேலும், “யந்திர-தந்திர-மந்திர” முறைகளில் பிறழ்ந்த, முறைதவறிய பெண் ஒருத்தி அவ்வாறு தண்டிக்கப் பட்டாள் எனலாம். பிறகு, அத்தலை மற்றும் முண்டம் வழிபாட்டிற்கான சின்னங்களாக, விக்கிரங்களாக மாறின. “மஹிஷாசுர மர்த்தினி” போல! தலை தனியாக மற்றும் தலையில்லாத முண்டம் தனியாக என்று பெண் தெயவத்தின், சக்தியின் வழிபாடு (ரேணுகா தேவி) பற்பல இடங்களில் நடந்து வருவதை கவனிக்கலாம். பரசுராமர் தன்னுடைய தாயின் தலையை வெட்டிக் கொன்றதனால், தலை மற்றும் முண்டம் தனித்தனியாக இருந்து, அவற்றை அவ்வாறே வழிபடும் சின்னங்களாக மக்கள் வைத்துக் கொண்டனர் என்று தெரிகிறது. இவற்றில் இன்னும் பல மேற்குக் கடற்கரைப் பகுதி மலைகளில், காடுகளில் தான் இருக்கின்றன. மேலும் கேரள பகுதி, சக்தி வழிபாடு மிக்க இடமாக இருந்ததினால், சாதாரண மக்கள் போக்குவரத்து அங்கு குறைவாகவே இருந்தது.

Renuka Devi, beheaded - Munda worshipped

சக்தி வழிபாடுகுழந்தை வழிபாடாக மாறியது: சக்தி வழிபாட்டுடன் குழந்தை தெய்வ வழிபாடும் இருப்பது நோக்கத்தக்கது. பொதுவாக, சக்தி வழிபாடு “யந்திர-மந்திர-தந்திரங்களுடன்” இருக்கும் நிலையில், அதன் பிரயோகங்கள் காலத்தில் குறைந்தது போலும். இதனால், பிறகு, ஒரு குழந்தை தெய்வம் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டு, சக்தியின் உக்கிரம் தணிக்கப்பட்டது போலும். இதனால், ராஜஸ்தானிலிருந்து, குஜராத், மாஹாராஷ்ட்ரா, கர்நாடகம், கேரளா என்று வரும்போது, நின்றுக் கொண்டிருந்த, குழந்தை வடிவக் கடவுள்,

Udupi Krishna, Subramanya, srinathji

  1. ஒருகை இடுப்பில், மற்றொரு கை தூக்கியிருக்கும் நிலை (ராஜஸ்தான், குஜராத்).
  1. இருகைகளும் இடுப்பில் வைத்திருக்கும் நிலை (மஹாராஷ்ரா – பண்டரிபுரம், கர்நாடகா – உடுப்பி).
  1. இருகைகளும் கீழே வைத்திருக்கும் நிலை (ஒரிஸ்ஸா – பூரி, தமிழ்நாடு – பழனி).
  1. இருகால்களும் மடக்கி உட்கார்ந்திருக்கும் நிலை (கேரளா – சபரிமலை).

குருவாயூரப்பன் கூட குழந்தை தெய்வம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை தெய்வம் என்ற நிலையில் வைத்தால், ஒருவேளை அவர்கள் கடத்தப்பட மாட்டார்கள் என்று அத்தகையை முறையினை ஏற்படுத்தினார்கள் போலும். அவ்வாறே, இடைக்காலத்தில், கிருத்துவ மற்றும் முகமதிய மதங்களின் தாக்குதம், தாக்கம் முதலியவற்றிலிருந்து காக்க, இம்முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. பொதுவாக விழா, பண்டிகை, கொண்டாட்டம் என்று இருக்கும் இடங்களில் தாக்குதல்கள் நடத்த முடியாது, அவ்வாறு மீறி தாக்குதல் நடத்தினால், அவர்களை எளிதில் அடையாளம் காணலாம், தடுத்து விடலாம்[6] என்றும் அவ்வாறு அமைத்திருக்கலாம். ஆதிசங்கரர் பௌத்தம், சமணம் முதலிய மதங்களின் தாக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த “சண்மதத்தை” ஏற்படுத்தினார். ஆதிசங்கரருடைய காலம் 509-477 BCE அல்லது 788-820 CE என்றுள்ளது. அவர் ஜைன-பௌத்த “யந்திர-மந்திர-தந்திரங்களுடன்” போராடினார் என்றால், 509-477 BCE காலத்தில் தான் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். 788-820 CE காலத்தில் கேரளாவில் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால், 17ம் நூற்றாண்டிலிருந்து, போர்ச்சுகீசியர் முதல் முகமதியர்கள் வரை பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டன. அப்படியென்றால், அப்பொழுதுதான் ஆதிசங்கரர் தோன்றியிருக்க வேண்டும்.

© வேதபிரகாஷ்

11-12-2015

[1] விகடன், மாதவிலக்கு குறித்து சபரிமலை தேவசம் போர்டுதலைவர் சர்ச்சை கருத்து: பெண்கள் கொதிப்பு!, Posted Date : 10:18 (24/11/2015); Last updated : 10:18 (24/11/2015).

[2] http://www.vikatan.com/news/article.php?aid=55482

[3] பார்வை – சபரிமலை சர்ச்சை – சக்கரியா,தெஹல்கா 15.07.2006 இதழில் வெளியானது. ஆசிரியரின் இசைவுடன் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.தமிழில்: சுகுமாரன்,

http://www.kalachuvadu.com/issue-80/paarvai.htm

[4] http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1393880

[5]தமிழ்.ஒன்.இந்தியா, மாத விலக்கு  குறித்து  திருவாங்கூர் தேவஸ்தான  தலைவர்  சர்ச்சை  பேச்சு.. பேஸ்புக்கில் கொந்தளிப்பு, Posted by: Anbarasan Vijay Updated: Monday, November 23, 2015, 18:33 [IST].

[6] ஶ்ரீரங்கம் கோவிலில் கருவறை போராட்டம் என்று நுழைந்தவர்கள், நன்றாக அடிவாங்கிக் கொண்டனர் என்பதனை நினைவு கூரலாம். உண்மையில் வெளி மாநிலத்தவர்கள், தங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை என்று அறியாமலேயே, அடாவடித் தனம் செய்த அவர்களை நன்றாக மொத்தி அனுப்பி வைத்தார்கள். பிறகு போலீஸாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.

சபரிமலையும், பெண்களும் – கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி, கிறிஸ்தவ-முகமதியர்களின் பெண் கடத்தல்கள், இக்கால எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

திசெம்பர் 12, 2015

சபரிமலையும்பெண்களும்  கட்டுப்பாடுகளின் பின்னணி,கிறிஸ்தவமுகமதியர்களின் பெண் கடத்தல்கள்இக்காலஎதிர்ப்பு பிரச்சாரங்கள்!

ஐயப்பன் மஹிஷியைக் கொன்றது

மஹிஷாசுரமர்த்தனி கதையைத் தழுவி ஒருவாக்கப்பட்டதா?: மஹிஷாசுரன் (எறுமை உருவத்தில் இருந்த) என்ற அரக்கன் மிகவும் மக்களுக்கு தொல்லை, துன்பம் கொடுத்து வந்ததால், தேவர்கள் முதலியோர் வேண்டிக்கொள்ள மும்மூர்த்திகளும் / முத்தேவியரும் சேர்ந்து, ஒரு சக்தியை உருவாக்கினர். அந்த சக்தி / தேவி, மஹிஷாசுரனை வதம் செய்தாள் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. இதை தத்ரூபமாக ஆயிரக்கணக்கான சிலைகள், விக்கிரங்களில் கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. மைசூரில் மகிஷாசுரன் சிலை சாமுண்டி கோவிலுக்கு முன்னர் உள்ளது. அப்பகுதி “எறுமை நாடு” என்றே வழங்கப்பட்டது. எனவே, கேரளத்தில், இக்கதையை மாற்றி, மகிஷாசுரனை, மகிஷியாக்கி, அதாவது பெண்ணாக்கி, அதனை ஒரு பாலகன் கொல்வதாக மாற்றப்பட்டது போலும். மஹிஷாசுரமர்த்தனி அங்கு போற்றப்படும் தெய்வமாக இருக்கும் போது, இங்கோ “கொடியவள் மகிஷி” என்று சித்தரிக்கப்படுவது வியப்பானதே! கிருஷ்ணாவதாரத்தில், குழந்தை பூதனையைக் கொல்வதும், இதேபோல இருப்பது நோக்கத்தக்கது. பூதனை குழந்தைகளைக் கொல்லும் கொடிய பெண்ணாக, அரக்கியாக இருந்தாள். உண்மையில், நேபாளத்தில், தேவி மகிஷாசுரனை வதம் புரிந்த நிகழ்சியை நினைவு கூறும் வகையில், நூற்றுக்கணாக்கான எறுமைகள இன்றும் பலியிட்டு வருகிறார்கள். உயிர்ப்பலியை எதிர்க்கும் கூட்டங்கள் கிருத்துவர்கள்-முகமதியர்கள் பலியிடும் முறைகளை [யுகாரிஸ்ட் முதல் பக்ரீத் வரை] விமர்சிப்பதில்லை. நம்பிக்கையை எதிர்ப்பது என்றால், எல்லோருடைய உயிர்ப்பலி நம்பிக்கையையும் எதிர்க்க வேண்டும்.

Mahisashura mardhin buffalo killing - sculptures

பெண்கள் சபரிமலைக்கு வருவது பற்றிய கட்டுப்பாடு: மேலும், சபரிமலையில் சிறுமிகள் மற்றும் வயதான பெண்கள் தான் அனுமதிக்கப் படுவர் என்று முறையுள்ளது. இது “கந்தன் கோட்டத்து கலந்தொடா மகளிர்ரென்று புறநானூறில் குறிப்பிட்டுள்ளது போலுள்ளது. அதாவது, முருகன் கோவிலுக்கு கன்னிப்பெண்கள், கர்ப்பமுற்றிருக்கும் பெண்கள் போகக் கூடாது என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. இதை எந்த பகுத்தறிவுவாதியும் எடுத்துக் காட்டுவதில்லை. கன்னிப்பெண்கள் சென்றால் கன்னித்தன்மை இழந்து விடுவர் மற்றும் கர்ப்பமுற்றிருக்கும் பெண்கள் சென்றால் கர்ப்பம் சிதைந்து விடும் என்ற நம்பிக்கையினால் அவ்வாறு சொல்லப்பட்டது. மேலே குறிப்பிட்ட பூதனையையும் நினைவு கூறத்தக்கது, அதாவது, பிறந்த குழந்தைகளை அவள் கொன்று வந்தாள். இவையும் ஜைன-பௌத்த காலங்களில் ஹரிணி, ஹரிதி முதலிய கருப்பைகளைத் திருடித் திண்ணும் தேவதை கதைகளினின்று உருவான நம்பிக்கை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதனால், மாதவிடாய் இல்லாத பெண்கள் தான் உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவர்[1] என்பது, அவர்களால் குழந்தை பெற்றெடுக்க முடியாது என்பத்னைக் காட்டுவதாக உள்ளது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். இதெல்லாம் முந்தைய “யந்திர-தந்திர-மந்திர” வழிபாட்டு முறைகளைக் காட்டுகிறது. பெண்களை ஈடுபடுத்தி செய்து வந்த அம்முறைகள், ஜைன-பௌத்த காலங்களில் சீரழிந்தது[2]. உண்மையான “யந்திர-தந்திர-மந்திர” சக்தி வழிபாட்டு முறைகளைக் கடந்து, வெறும் பாலியியல் செயல்களில் சுருங்கியதால், தடைகள் பல விதிக்கப்பட்டன. ஜைன-பௌத்த புத்தகங்கள், கதைகள் முதலியனவே இவற்றை நன்றாகவே எடுத்துக் காட்டுகின்றன[3]. ஆனால், இவற்றையெல்லாம் மறைத்து, ஐயப்பன் வழிப்பாட்டின் மூலங்களில் பௌத்தம் இருக்கிறது என்று திரித்து கூறுகிறார்கள்.

Mahisashura mardhini sculptures.jpg

போர்ச்சுகீசியர்களின் குழந்தைகள்பெண்கள் கடத்தல்: உண்மையில் கேரளாவில் “மறுமக்கள் தாயம்” (Matriarchy) முறையுள்ளது என்பதற்கு, முரணாக இருக்கிறது.  பெண்களுக்கு அத்தகைய உரிமைகள் இருக்கிறது எனும்போது, அவர்களுக்கு கட்டுப்பாடு விதிக்கிறார்கள் என்பது முரண்பாடு. மேலும், கேரள பெண்கள் மேலாடை அணியாமல் இருக்கும் நிலையும் உள்ளது[4]. அதனை மற்றவர்கள் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால், அங்கு இயல்பாக இருந்தது, இருக்கிறது. பிறகு அந்நியர்கள் நுழைவினால், அவர்களது பழக்க-வழக்கங்களும் மாறின. அதாவது, இடைக்காலத்தில், கிருத்துவ மற்றும் முகமதிய மதத்தவர்களின் தாக்குதல்களினால், பெண்களை பாதுகாக்க இம்முறை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். மேலும், போர்ச்சுகீசியர்-அரேபியர் பெண்கள், சிறுமிகளைக் கடத்திக் கொண்டு போகும் கொடிய செயலை செய்து வந்தனர் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது[5]. மீரா என்ற சிறுமியைக் கடத்திக் கொண்டு சென்று, அடிமையாக கொச்சினில் விற்கப்பட்டாள். அவள் மதம் மாற்றப்பட்டு காத்ரினா டி சான் ஜோன் [Catharina de San Joan 1606-1688] என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது. மீரா- ராஜகுமாரியின் ராஜஸ்தானி உடை மெக்சிகோவில் பிரபலமானது.அவள் போர்ச்சுகீசியரால் அனுபவிக்கப் பட்டு மணிலாவுக்கு எடுத்துச் சென்றனர். பிறகு மெக்சிகோவில் [Acapulco, New Spain (Mexico) then Puebla, Mexico], ஒருவனுக்கு விற்கப்பட்டாள்[6]. இப்படி கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்களால் பாலியல் ரீதியில் கொடுமைப் படுத்தப்பட்ட மீரா அங்கு தெய்மாக்கப்பட்டளாம்! சமீபத்தில் அவள் எப்படி கொடுமைப்படுத்தப்பட்டாள் என்ற விவரங்கள் வெளிவந்தன[7]. இதனால், ராஜஸ்தான் ஆடை அங்கு பிரபலமாகியுள்ளது[8]. கொடுமைகள் வெளியாகியுள்ளன[9]. இப்பொழுது மீராவின் சோகக்கதை வெளியே வந்துள்ளது. ஆனால், இதேபோல, எத்தனை இந்து பெண்கள் அடிமைகளாக கடத்தப்பட்டனர், விற்கப்பட்டனர், எப்படி கஷ்டப்பட்டு, எங்கு இறந்தனர் என்பது ஆண்டவனுக்குத் தான் தெரியும். இதில், ஐரோப்பியர் மற்றும் முகலாய-முகமதியர் முதலியோர் ஒன்றாக வேலை செய்து வந்தனர்[10].

மீராவின் ராஜஸ்தானி உடை மெக்சிகோவில் பிரபலமானது.

இந்து பெண்கள் கடத்தலில் போர்ச்சுகீசியர்முகலாயர் கூட்டு: போர்ச்சுகீசிய-முகலாய பெண்ணடிமை வியாபாரத்தை பிராங்கோயிஸ் பெர்னியர் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்[11]. பெண்களைக் கடத்திக் கொண்டு வந்து முகலாயர்களுக்கு விற்கப்பட்டு, அவர்கள் ஹேரத்தில் வைக்கப்பட்டார்கள். அதாவது, முகலாய அரசர்கள் அனுபவித்து, பிறகு மற்றவர்களுக்கு அனுப்பப்படுவார்கள். அவர்களுக்குள் அழகான பெண்களைப் பிரித்துக் கொண்டதும் விளக்கப்பட்டது[12]. “பிள்ளைப் பிடிக்கிறவன் வருகிறான்”, என்று குழந்தைகளை பயமுருத்தும் பழக்கமே அவர்களின் செயல்களில் தான் உண்டானது. இத்தகைய கொடுமைகளை பெண்ணியம் பேசும் இந்திய வீராங்கனைகள் பேசுவதில்லை. மேலும் இப்பொழுதும், கிருத்துவர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களின் தாக்குதல்களின் இலக்கில் சபரிமலை கோவில் இருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. பொதுவாக ஆண்களே அத்தகைய தீவிரவாத தாக்குதல்களில் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல், படுகாயம் அடைகின்றனர், கொல்லப்படுகின்றனர் எனும் போது, பெண்களும் அங்கு செல்ல ஆரமித்தால், அவர்கள் எளிதில் தாக்குதல்களுக்குட்படுவார்கள் என்பது திண்ணம். ஆனால், இந்த உண்மைகளை மறைத்து, இப்பொழுது, பெண்ணடிமைத் தனம், ஆணாதிக்கம் என்றெல்லாம் இணைதளத்தில் பிரச்சாரம் செய்து வருகிறார்கள். அதற்கு உலகளவில் ஊடகங்கள் முக்கியத்துவத்தைக் கொடுப்பதும் நோக்கத்தக்கது. உண்மையில், இதெல்லாம் சபரிமலைக்கு எதிராக நடக்கும் பிரச்சாரமே ஆகும்.

© வேதபிரகாஷ்

11-12-2015

[1] இதை எழுதும் நேரத்தில், இதைப்பற்றியும், இந்திய ஊடகங்கள் ஒரு பிரச்சினையை (மாதவிடாய், மாதவிலக்கு) உண்டாக்கி, குழப்பத்தை ஏற்படுத்த முனைந்துள்ளன.

[2] The yantra-tantra-mantra practices were degraded among the rival Jaina, Buddhist and Saiva groups. In yogclvacara Buddhism, i.e. that represented by the practices described in Bizot’s works, the right-hand path and the left-hand path refer to the same type of practice, e.g. the use of sacred symbolic language and substitution, but distinguish between practice that is aimed at soteriology (right hand) and that which is aimed at worldly goals (left hand), such as protection, destruction of enemies, etc.There the left hand practices are those involving such antinomian practices as using the five impure substances, wine, meat, fish, parched grain and sexual intercourse. (See Mishra 1993: 365 ff. on the different interpretations of left handlright hand from within and without the Saiva Kaula tradition). One could see the use of the terminology ‘left hand’ and ‘right hand’ as closely parallel, if one regards using Buddhism for worldly gains, rather than for altruistic purposes or Nibbftna, as essentially antinomian for Buddhists.

Kate Crosby, Tantric Theravada: A Bibliographic Essay on the Writings of Francois Bizot and otherson the Yog– avacara Tradition, Contemporary Buddhism, Vol. I, No. 2, 2000, pp.141-198.

[3] https://kvramakrishnarao.wordpress.com/2012/02/15/a-study-of-role-of-women-in-jaina-mantra-tantra-and-yantra/

[4] ஜாக்கட்டும் போடாமல் இருந்தனர். அதாவது “யந்திர-தந்திர-மந்திர” முறைகளை ஜைனபௌத்தர்கள் கடைபிடித்த போது, அவ்வாறான நிலையிருந்தது. பிறகு படிப்படியாக கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டு, மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன.

[5] Markus P. Vink, A Work of Compassion? Dutch slavery and slave trade in the Indian Ocean in the seventeenth century, the paper can be accessed at:http://www.historycooperative.org/proceedings/seascapes/vink.html

[6] http://www.viewzone.com/conc.html

[7] One day, as a 11 or 12-year-old, Meera was walking with her brother when they were kidnapped by a band of pirates, who set sail “towards Cochin, on the Malabar coast, a city where the Portuguese had a pepper factory and a fort”, and where she was sold as a slave. In Cochin, she was evangelised and baptised by the Jesuits, who gave her a Christian name – Catharina de San Joan. After her stay in Cochin, her captors took her to various ports and finally to Manila. She had to endure mistreatment and was subjected to “cruel imprisonment”. She arrived in Acapulco in May 1621 with several slaves and was bought by a rich merchant in Puebla, where she lived the rest of her hard life and died at the age of 82.

http://www.asiantribune.com/news/2003/09/21/indian-princess-who-became-mexican-saint-almost

[8] http://****yeahmexico.tumblr.com/post/12558478490/la-china-poblana-actually-came-from-india-which

[9] John Todd, La China Poblana: A Slave from India Who Brought Colour to Mexico, see:http://www.jihntoddjr.com/127%20China/poblana.htm

[10] K. S. Lal, The Moghul Harem, Aditya Prakashan, New Delhi, 1988. See “Collection of Beauties”, pp.165-167.

[11] Francois Bernier, Travels in the Moghul Empire AD 1656-1668, Low Price publications, New Delhi, 1999, p.177, pp.175-178.

[12] S. A. Tirmizi, Edicts of the Mogul Harem, Idara-i-Adbiyat, New Delhi, 1979, p.167 and 21.



__________________
Page 1 of 1  sorted by
 
Quick Reply

Please log in to post quick replies.

Tweet this page Post to Digg Post to Del.icio.us


Create your own FREE Forum
Report Abuse
Powered by ActiveBoard